ตั้งแต่ภาพพื้นที่ปริศนาสีเหลืองหม่นๆ ไม่มีใครรู้ที่มา ถูกใครบางคนเผยเเพร่ในโลกอินเตอร์เน็ตพร้อมกับจินตนาการเซอร์เรียลเมื่อปี 2019 มันก็เกิดเป็น Internet Myth ที่นำไปสู่การต่อยอดเส้นเรื่องแบบเเฟนเมดตามมามากมาย ทั้งนิยาม เกมส์ จนถึงซีรีส์ที่มีคนติดตามนับล้าน 

Backrooms ความสยองขวัญใต้จิตสำนึกที่ซ้อนทับ ภายในห้องลับของตัวเรา ที่มีแต่เราเท่านั้นต้องเลือกว่าจะวิ่งหนี ยอมรับ หรือเผชิญหน้า เพื่อหาทางออกมาสู่อิสรภาพ 

*มีการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์&nbsp;ตั้งแต่ภาพพื้นที่ปริศนาสีเหลืองหม่นๆ ไม่มีใครรู้ที่มา ถูกใครบางคนเผยเเพร่ในโลกอินเตอร์เน็ตพร้อมกับจินตนาการเซอร์เรียลเมื่อปี 2019 มันก็เกิดเป็น Internet Myth ที่นำไปสู่การต่อยอดเส้นเรื่องแบบเเฟนเมดตามมามากมาย ทั้งนิยาม เกมส์ จนถึงซีรีส์ที่มีคนติดตามนับล้าน ในปีนี้ชื่อเสียงของห้องปริศนา Backrooms ถูกนำมาตีความต่ออีกครั้งในรูปแบบผลงานหนังยาว โดยการกำกับของ Kane Parsons ยูทูบเบอร์วัย 20 ผู้เปลี่ยนเรื่องราวของห้องลับนี้ให้ ‘หลอน’ ไม่แพ้เวอร์ชั่นไหนที่เคยมีมา &nbsp;เมื่อ Backrooms เล่นกับ ‘ความกลัว’ ของคนเราด้วยการสร้างสถานการณ์แปลกประหลาด ไม่รู้ที่มาที่ไป และยากจะอธิบาย ระหว่างความ Uncanny กับพื้นที่ Liminal Space ซึ่งก้ำกึ่งระหว่างสถานที่ที่เราต่างคุ้นเคยในชีวิตจริง แต่ก็สามารถสร้างความรู้สึกพิศวงชวนอึดอัดและแปลกแยก เหมือนว่ามันไม่เคยมีสถานที่แห่งนั้นอยู่บนโลกจริงๆ ได้ในเวลาเดียวกันและสิ่งที่ทำให้ Backrooms เป็นหนังสยองขวัญสมัยใหม่ที่มีแนวคิดน่าสนใจ ไม่ใช่เพราะการแสดงภาพสัตว์ประหลาดหรือผีห่าซาตานตัวใด หากมันคือความสยองขวัญที่อุปมาเหมือนกับ ‘Subconscious Mind’ จิตใต้สำนึกของคนเราซึ่งฝังเรื่องราว ประสบการณ์ ความทรงจำทั้งดีร้าย คล้ายกับห้องลับที่สลับซับซ้อน ไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีจุดจบ และบ่อยครั้งมันก็มีสิ่งที่น่าเกลียดกลัวฝังอยู่ในนั้นด้วย&nbsp;แนวคิดเรื่องจิตวิทยาของ Backrooms พูดถึงการทำสิ่งเดิมๆ ซ้ำๆ ย้ำๆ ซึ่งสร้างสิ่งที่เรียกว่า ‘แพทเทิร์น’ รูปแบบพฤติกรรม ไปจนถึงนิสัยที่เราทำจนเป็นปกติในชีวิต และเมื่อเจอเหตุการณ์หรือปัญหา ก็มีแนวโน้มว่าเราจะวนลูปทำตามแพทเทิร์นเดิมๆ เลือกที่จะหาทางออกเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนในที่สุดมันก็กลายเป็น ‘กับดัก’ ให้เราเดินวน ติดอยู่ในแพทเทิร์นของพฤติกรรมไปโดยปริยาย &nbsp;&nbsp;ใน Backrooms ได้เรียกแพทเทิร์นเหล่านั้นว่า ‘Neural pathways of least resistance’ หมายถึงทางที่เรา ‘มักจะเลือกใช้’ เวลาเจอสถานการณ์ใดสถานการณ์หนึ่ง เพราะมันเป็นทางที่มีแรงต้านน้อยสุด ง่ายที่สุด และใช้พลังงานน้อยสุด เพื่อจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกยุ่งยาก เจ็บปวด หรืออะไรก็ตามที่ทำให้รู้สึกไม่สบายตัว และมันยังมีแนวโน้มว่าจะกลายเป็น Destructive Patterns รูปแบบพฤติกรรมที่ส่งผลเสียต่อตนเอง ความสัมพันธ์ หรือหน้าที่การงานของเราด้วย &nbsp;หนังพาเราไปสำรวจจิตใต้สำนึกของตัวละครอย่างคลาร์ก ผู้ฝันอยากเป็นสถาปนิก แต่ในชีวิตจริงเป็นได้แค่เจ้าของร้านเฟอร์นิเจอร์เหงาๆ แห่งหนึ่งย่านชานเมืองที่ไม่มีใครมาซื้อ เขามาพบแมร์รี่ ผู้เป็นจิตแพทย์ ด้วยปัญหาชีวิตส่วนตัวรุมเร้า เขาโดนเมียเตะออกจากบ้านที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองเพราะมัวแต่บ้างาน จนต้องมานอนอยู่ในร้านเฟอร์นิเจอร์ หนำซ้ำยังต้องแต่งตัวเป็นกัปตันคลาร์กตลกๆ ออกทีวี โฆษณาลดราคาข้าวของที่ขายไม่ได้อยู่อย่างนั้นโดยที่เขาเองก็รู้สึกอับอายขายขี้หน้าเหลือเกิน &nbsp;วันหนึ่งคลาร์กบังเอิญไปเจอห้องๆ หนึ่งที่ชั้นใต้ดินภายในร้านเฟอร์นิเจอร์ที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่ ลักษณะมันคล้ายสำนักงานที่ดูคุ้นเคย เหมือนเคยมีคนอยู่ แต่กลับทิ้งร้างเวิ้งว้าง และมีทางเดินไปสู่ห้องหน้าตาแปลกๆ ไม่รู้จบ โดยไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเจอกับอะไร คลาร์กพาตัวเองไปเดินสำรวจยังห้องต่างๆ ลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนพบกับความสยดสยองบางอย่างที่ทำให้เขาต้องติดอยู่ในห้องลึกลับนั้นไปอีกนานแต่ความสยองขวัญในห้องลับที่ว่ากลับไม่ใช่อะไรอื่น นอกจาก ‘ตัวเขาเอง’ &nbsp;&nbsp;ในทางจิตวิทยา คนเรามีสิ่งที่เรียกว่า Shadow Self เป็นส่วนที่รวบรวมเอาสัญชาตญาณดิบ จุดอ่อน ปมด้อย รวมถึงสิ่งที่เราไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองมี โดยมีอีโก้ (Ego) คอยกดทับหรือซ่อนมันเอาไว้อีกทีเพื่อรักษาภาพลักษณ์ที่ดีที่เราอยากให้คนอื่นมองเห็น ตามทฤษฎีของนักจิตวิทยา คาร์ล จุง (Carl Jung) จิตส่วนนี้ยังเก็บความทรงจำที่ถูกลืม ความคิด อารมณ์ที่ถูกกดทับไว้ตลอดชีวิต รวมถึงตัวตนของเราที่เคยถูกสังคมหรือสภาพแวดล้อมตัดสินว่าไม่ดีเอาไว้&nbsp;ซึ่งถ้าหากไม่หาทางจัดการ ‘เงา’ ที่เราต่างกดทับฝังมันไว้ด้วยความเกลียดกลัว ก็จะวิ่งไล่ล่าตามเราไปเรื่อยๆ ภายในห้องลับซึ่งเราเองเป็นผู้สร้างกำแพงให้ซับซ้อนขึ้น เพื่อปกป้องตัวเองจากความกลัว จนยากที่จะหาทางออกมาสิ่งที่ทำให้คลาร์กขนลุกขนพองคือการที่เขาเผชิญหน้ากับเงาของตัวเองภายใน Backrooms ในเวอร์ชั่นกัปตันคลาร์กตัวใหญ่ ดุร้ายกินคน และไม่หลงเหลือความเป็นมนุษย์ ที่อาจสะท้อนได้ว่า มันคือความเกลียดชังที่เขามีให้กับตัวเองในฐานะลูซเซอร์ผู้พ่ายแพ้กับชีวิต ละทิ้งตัวตน ความฝัน พอๆ กับที่สังคมภายนอกมองเขาว่าคงเป็นได้แค่นั้น โจรสลัดผิวดำต่ำต้อย เจ้าของร้านเฟอร์นิเจอร์ร้างๆ แต่สำหรับคลาร์ก มันไม่ใช่แค่เงา มันยังมีความโกรธแค้นอยู่ในตัวเขา&nbsp;สิ่งที่น่าตลกคือ สมองคนเราก็ช่างมีวิธีบิดเบือนความทรงจำที่เรามีต่อสิ่งต่างๆ ด้วย นั่นทำให้เรามี Narrative ในแบบของตัวเอง จนนานๆ เข้า ความทรงจำถึงสิ่งๆ นั้นก็จะบิดเบี้ยวไป และอาจจะไม่ได้มีอะไรตรงกับความจริงไปแล้ว เช่นคลาร์กที่จดจำเมียด้วยการกล่าวโทษว่าเป็นเพราะหล่อนนั่นแหละที่ทำให้ชีวิตเขาเฮงซวยแบบนี้ และเขาก็ยังเลือกที่จะพร่ำโทษโลกที่ไม่ใยดี จนถึงโทษจิตแพทย์อย่างแมร์รี่ ที่ไม่สามารถช่วยเขาออกจากห้องแห่งความทุกข์ที่ขังตัวเขานี้ด้วย &nbsp;จริงอยู่ในหน้าที่การงานของแมร์รี่ อาจต้องช่วยเหลือคนให้พ้นจากความทุกข์ แต่หนังกลับฉายให้เห็นว่าเธอเองก็เป็นเช่นมนุษย์คนหนึ่งที่มีปมบาดแผลไม่ต่างจากคนอื่นๆ การที่แมร์รี่มีแม่ซึ่งป่วยเป็นโรคจิตเภท นำพาให้เธอมาเป็นจิตแพทย์ เพื่อจะแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่ รวมถึง ‘เงา’ ที่ตามติดตัวเธอเช่นกัน ผ่านการทำงานกับคนไข้ จนมาเจอคลาร์ก ซึ่งทำให้เธอค้นพบ ‘Backrooms’ นั้นของตัวเอง&nbsp;ในห้องลับชวนขนลุกที่เต็มไปด้วยเศษซากของความทรงจำบิดๆ เบี้ยวๆ ของทั้งคู่ คลาร์กถามแมร์รี่ว่า ทำอย่างไรเขาถึงจะ ‘หยุด’ ไอ้ความทุกข์นี้ได้ ทำอย่างไรเขาถึงจะ ‘เลิก’ เป็นคนเลวร้ายอย่างที่เป็นนี่เสียที คำตอบของแมร์รี่ที่ให้คลาร์กมีแค่สั้นๆ คือ “กูก็ไม่รู้ค่ะ รู้แค่ว่าชีวิตมึงไม่ดีก็เอาแต่โทษโลก โทษเมีย โทษคนอื่น แต่ไม่เคยโทษตัวเองเลย”&nbsp;ท้ายที่สุด แมรี่พบว่า แม้แต่จิตแพทย์อย่างเธอ ก็อาจไม่สามารถช่วยใครให้พ้นจากความทุกข์ซึ่งเป็นของเขาได้ขนาดนั้น&nbsp;และตอนที่แมร์รี่ตะโกนถ้อยคำเหล่านี้ใส่คลาร์ก ก็อาจเป็นตอนที่เธอกำลังบอกกับตัวเองเป็นครั้งแรกด้วยเหมือนกันว่า ความเจ็บปวดในวัยเด็กที่เธอแบกมาตลอดชีวิตนั้น ถึงเวลาแล้วที่เธอต้อง ‘ยอมรับ เผชิญหน้า และปล่อย’ มันไปเสียที &nbsp;เพราะเราต่างมี Backrooms เป็นของเราเอง และมันคือเราเช่นกันที่ต้องเลือกว่า จะติดอยู่ในห้องนั้นต่อไป หรือจะถอนทำลายกำแพง แล้วเดินออกมาสู่ ‘อิสรภาพ’ ด้วยตัวเอง&nbsp;อ้างอิง<a href="https://filmalysis.substack.com/p/the-terrifying-psychology-of-backrooms" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://filmalysis.substack.com/p/the-terrifying-psychology-of-backrooms</a><a href="https://www.newsweek.com/entertainment/film-backrooms-horror-concept-brain-psychology-explained-12027895" rel="noopener noreferrer noopener noreferrer" target="_blank">https://www.newsweek.com/entertainment/film-backrooms-horror-concept-brain-psychology-explained-12027895</a>Qพิมพ์คำถามAพิมพ์คำตอบ<hr>

บทสรุปของตัวละครทั้งคู่ จึงอาจไม่ใช่เรื่องของการให้อภัย หรือการแก้แค้น แต่เป็นเรื่องของผู้หญิงสองคนที่ต้องสูญเสียทุกอย่างเพียงเพราะบูชาความรักจากคนอื่น ก่อนจะค้นพบว่าความรักที่พวกเธอตามหามาตลอด ไม่ได้อยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายคนไหนเลย แต่อยู่ในมิตรภาพที่เคยมีมาตั้งแต่แรกนี่เอง

โหยหาความรักจากคนอื่นมาตลอดชีวิต
แต่คนที่รักและไม่เคยทิ้งไปไหน อาจหมายถึง ‘เพื่อน’ ที่เคยทรยศ ซีรีส์ Euphoria 3 พาเราไปสำรวจคุณค่าของมิตรภาพ การให้อภัย และบทเรียนราคาแพงที่ผู้หญิงสองคนต้องจ่าย เพราะผู้ชายคนเดียว

ธงสีรุ้ง แทนความภาคภูมิใจในตัวตนและความหลากหลายของชุมชน LGBTQ+ และ ธงสีชมพูอ่อน-ฟ้าอ่อน-ขาว สัญลักษณ์ที่เป็นตัวแทนของคนข้ามเพศ (Transgender) ทั้งสองธงนี้ถูกแปะในรูปแบบอีโมจิบนแคปชั่นของ ‘COCONA’ จากวง XG เนื่องในโอกาส Pride Month 2026 ซึ่งบ่งบอกตัวตนความเป็น ‘เขา’ ได้อย่างทรงพลัง

‘COCONA’ ศิลปิน Transmasculine Non-binary แห่งวง XG ผู้สามารถใช้ความรักที่มีต่อตัวเอง ส่งต่อไปยังคนรอบข้างได้อย่างทรงพลัง

ผลงานโดย หยาง ซวงจื่อ (Yang Shuang-zi) นักเขียนชาวไต้หวัน และหลิน กิง (Lin King) นักแปลชาวไต้หวัน-อเมริกันที่เพิ่งได้รับรางวัล International Booker Prize ณ ประเทศอังกฤษ

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Films

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

NUT LELAPUTRA

RELATED

HOT TOPICS