Seven หนังอาชญากรรมของผู้กำกับ เดวิด ฟินเชอร์ (David Fincher) ฉายเมื่อปี 1995 ยังคงเป็นหนึ่งในหนังที่มีแมสเสจทรงพลัง สะท้อนความเป็นไปของโลกและสังคมทุกยุคสมัยได้เป็นอย่างดี เมื่อหนึ่งในเเมสเสจเหล่านั้น คือการตั้งคำถามต่อผู้คนที่ยังคงใช้ได้ในทุกเจนฯ ถึงการที่มนุษย์คนหนึ่งจะเกิด และเติบโตด้วยความหวังอย่างไร ท่ามกลางโลกที่กำลังไร้ซึ่งความหวัง

30 ปี หนังเรื่อง ‘Seven’ กับคำถามถึงคนทุกเจนฯ ที่ยังคงร่วมสมัย “มนุษย์คนหนึ่งจะเกิด และเติบโตด้วยความหวังอย่างไร 
ในโลกที่กำลังสิ้นหวัง ฟอนเฟะเลวทราม” 

คนเจนเนอเรชั่นหนึ่งบอกว่าตอนที่เคยมีโอกาสได้ดู Seven หนังอาชญากรรมของผู้กำกับ เดวิด ฟินเชอร์ (David Fincher) ครั้งแรก ซึ่งฉายเมื่อปี 1995 สำหรับพวกเขามันอาจเป็นแค่หนังที่ดูสนุกเข้มข้นอย่างหนังแนวสืบสวนสอบสวนในยุค 90s เรื่องหนึ่ง ทว่ายิ่งเวลาผ่านไป Seven กลับยังคงเป็นหนึ่งในหนังที่มีแมสเสจทรงพลัง สะท้อนความเป็นไปของโลกและสังคมทุกยุคสมัยได้เป็นอย่างดี เมื่อหนึ่งในเเมสเสจเหล่านั้น คือการตั้งคำถามต่อผู้คนที่ยังคงใช้ได้ในทุกเจนฯ ถึงการที่มนุษย์คนหนึ่งจะเกิด และเติบโตด้วยความหวังอย่างไร ท่ามกลางโลกที่กำลังไร้ซึ่งความหวัง<img src="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOuXchGGzWCPGH0pzRimmdkOce9vA1.JPG" data-id="102119" data-url="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOuXchGGzWCPGH0pzRimmdkOce9vA1.JPG" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">ในปีนี้ที่ Seven มีอายุครบ 30 ปี ฉากหลังของเมืองใหญ่ที่ให้กลิ่นอายคล้ายกับเมืองอย่างเมืองก๊อธแธมใน Batman เต็มไปด้วยอาชญากรรม และการคอรัปชั่น ถูกฉายภาพให้เห็นอีกครั้ง ผ่านเรื่องราวของตำรวจ 2 คน คนหนึ่งคือซอเมอร์เซท (Somerset) นักสืบรุ่นใหญ่ที่กำลังจะปลดเกษียณในอีกไม่กี่วันข้างหน้า อีกคนหนึ่งคือมิลส์ (Mills) นักสืบหนุ่มไฟแรงที่เพิ่งขอย้ายเข้ามาทำงาน ณ เมืองแห่งนี้ ทั้งคู่โคจรมาเจอกันจากเหตุฆาตกรรมที่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นจนกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดาไปแล้วสำหรับเมืองนี้ จนกระทั่งเหตุการณ์เริ่มเหี้ยมโหดและเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่พวกเขามีเวลาเพียงแค่ 7 วัน ในการสืบคดี ก่อนตัวละครฆาตกร John Doe ผู้ตั้งตนราวกับเป็นตัวแทนของซาตาน จะรับหน้าที่พิพากษาความชั่วของมนุษย์ผู้กระทำผิด โดยอ้างตามคำสอนของศาสนา ลงโทษผู้คนอย่างเลือดเย็น &nbsp;&nbsp;ไม่เพียงแค่พล็อตที่ผู้กำกับเดวิด ฟินเชอร์ และผู้เขียนบทแอนดรูว เควิน วอล์กเกอร์ (Andrew Kevin Walker) วางไว้ได้อย่างเฉียบคมจนเหมือนเป็น Mastermind ให้กับหนังแนว Crime หลายๆ เรื่องในยุคต่อๆ มา ที่เน้นให้นำ้หนักไปที่การสืบค้นลงไปในจิตใจของฆาตกร บทสนทนาใน Seven ยังเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่ถูกจัดวางได้อย่างลุ่มลึก จนทำให้หนังเรื่องนี้กลายเป็นมาสเตอร์พีซ&nbsp;แม้ว่าจะผ่านเวลามากว่า 30 ปีแล้วก็ตาม ประเด็นเหล่านั้นยังคงร่วมสมัย เมื่อมันได้ตั้งคำถามว่า “ท่ามกลางโลกที่ฟอนเฟะเลวทราม เรายังจะต่อสู้เพื่อความดีงามกันอยู่ไหม” &nbsp;<img src="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOufI1VmY45UrMeDiYEvu0s1a2htMe9vA1.jpg" data-id="102119" data-url="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOufI1VmY45UrMeDiYEvu0s1a2htMe9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">นอกจากภาพที่เราจะเห็นตำรวจ 2 คน ต่อสู้กับความเลวทรามนั้นไปด้วยกันแล้ว เทรซี่ เมียของตำรวจหนุ่มมิลส์ ยังเป็นตัวละครที่เล่าเรื่องหญิงสาวผู้ต้องเผชิญหน้ากับความชั่วร้ายของเมืองไปพร้อมกับความเหงา และความโดดเดี่ยว แถมโจทย์ยากที่เพิ่มเข้ามาอีกคือการกำลังตั้งท้องลูกอีกด้วย นั่นทำให้การที่ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจะมีลูกไม่ใช่เรื่องน่ายินดี แต่กลับเป็นความเศร้า สับสน ปนความไม่แน่ใจ ซึ่งไม่สามารถแม้แต่บอกสามีของเธอเองได้ ด้วยเงื่อนไขว่าไม่อยากเป็นภาระของเขาที่กำลังต้องพิสูจน์ตัวเองในอาชีพอย่างหนักเหมือนกัน&nbsp;ตำรวจรุ่นพ่ออย่างซอเมอร์เซท จึงเป็นเหมือนที่พึ่งเดียวที่เธอสามารถเผยความทุกข์ใจนี้ได้ แล้วความจริงที่น่าเศร้ายิ่งกว่าก็คือซอเมอร์เซทเองก็ผ่านความยากลำบากมาไม่ต่างกัน ในวันหนึ่งที่เมียของเขาเดินมาบอกว่าตั้งท้อง เขาได้ตัดใจให้เมียเอาลูกออก แม้ว่าจะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดที่เขาจะทำได้ในเวลานั้น แต่นั่นกลับกลายเป็นเหมือนตราบาปในใจที่ทิ่มแทงเขามาตลอดชีวิต เพราะเขายอมรับว่า หากเลือกได้ ก็คงอยากขอให้ตัวเองมีทางเลือกอื่นๆ ที่ไม่ใช่ทางเลือกนั้นเหมือนกันคน 2 คน จึงเป็นเหมือนภาพสะท้อนของ 2 เจนเนอเรชั่น ที่ต่างยอมรับ ‘ความกลัว’ ก้อนเดียวกันว่า ‘แล้วเราจะสามารถให้กำเนิดมนุษย์คนหนึ่งขึ้นมา แล้วเเลี้ยงคนคนนั้นให้เติบโตในสภาพเเวดล้อมอันเลวทรามเช่นนี้ได้อย่างไร’&nbsp;และ ‘การให้กำเนิด’ ในหนังเรื่อง Seven จึงอาจไม่ได้หมายถึงการมีลูกเพียงอย่างเดียว ทว่ายังเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของ ‘ความหวัง’ เพียงไม่กี่อย่างท่ามกลางความตาย กับเมืองที่กำลังชินชากับความตาย ซึ่งก็คือความตายจากการมีความหวัง และอาจเป็นความตายจากความรู้สึกสูญสิ้น ‘ศรัทธา’ ที่เราจะต่อสู้เพื่อความดีงามอะไรสักอย่าง ซึ่งก็ไม่รู้ว่ายังมีเหลืออยู่อีกไหมในเมืองแห่งนั้นที่ดูคล้ายกับเป็นภาพจำลองของโลกที่เราอยู่ทุกวันนี้<img src="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOuZB6VjuzadRRWZwDs1a2hNpvVyge9vA1.jpeg" data-id="102119" data-url="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOuZB6VjuzadRRWZwDs1a2hNpvVyge9vA1.jpeg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">&nbsp;ท่าทีสุขุมจนเกือบจะเหมือนเฉยชาไร้อารมณ์ของนักสืบซอเมอร์เซท จึงอาจเป็นแค่เกราะที่เขาใช้ปิดบังความกลัวนั้น เมื่อเขาเองได้เห็นความดำมืดของโลกนี้มามากมาย แล้วเเบกโลกใบนั้นเอาไว้มาตลอด และการเดินออกจากอาชีพตำรวจที่เขาเชื่อมาตลอดชีวิต ก็อาจไม่ใช่เพราะเขาหมดหวังในตัวมนุษย์ แต่เป็นเพราะเขายังอยากที่จะมีหวัง และยังอยากที่จะ ‘ศรัทธา’ ในตัวมนุษย์ดูอยู่อีกสักครั้งนั่นเอง “ถ้าเลือกจะเก็บเด็กไว้ ก็จงทุ่มเทให้กับเขาหมดใจทุกครั้งที่มีโอกาส”“มันง่ายกว่าที่จะทุบตีลูก แทนที่จะเลี้ยงดูลูก…เพราะความรัก (หรือแม้แต่ความหวัง) ต่างก็ต้องใช้ความพากเพียรทุ่มเท”&nbsp;อาจเป็นคำแนะนำที่ดีที่สุดจากนักสืบซอเมอร์เซท ผู้ผ่านโลกมามากจนพอจะบอกกับคนรุ่นหลังอย่างเทรซี่ กับตำรวจหนุ่ม-สามีของเธอ และอาจหมายถึงพวกเราเอง รวมถึงคนเจนเนอเนอเรชั่นต่อจากนี้ที่จำเป็นจะต้อง ‘อยู่’ ในโลกที่ดูเหมือนกำลังจะล่มสลายใบนี้ได้<img src="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOuXYCQNZgvq9uHIs1a2hBB5VIpr0e9vA1.jpg" data-id="102119" data-url="https://media.thairath.co.th/image/Qs1a2hpGKZ7Vtds5qywrnfPOuXYCQNZgvq9uHIs1a2hBB5VIpr0e9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">เหมือนกับคำพูดจากนักเขียนเออร์เนส เฮมมิงเวย์ที่หนังยกขึ้นมาอ้างอิงถึงในตอนท้ายว่า ‘โลกนี้คือที่ที่น่าอยู่ และคุ้มค่าที่จะปกป้องไว้’ ที่ซอเมอร์เซทเลือกที่จะเห็นด้วยกับแค่ประโยคเท่านั้น หากโลกไม่ใช่ที่ที่น่าอยู่นักจริงๆ ก็อยู่ที่เราแล้วว่าจะเลือกยอมแพ้ ยอมจำนน ไม่แยเเส แล้วทำให้ความไม่แยเเสนั้นกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา หรือว่าจะลองมีความหวัง แล้วลองสู้เพื่อความหวังนั้นดูบ้างอีกสักครั้ง&nbsp;

บทเพลง Die on This Hill ส่งให้ชื่อของ Sienna Spiro ทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงหลายๆ ประเทศ มันเป็นเรื่องราวของคนซึ่งยอมรับความเจ็บปวดของการไม่ได้ถูกรักอย่างลึกซึ้ง เป็นคนพ่ายแพ้ในความสัมพันธ์ที่ยืนหยัดเผชิญหน้ารับความรู้สึกนั้นอย่างตรงไปตรงมา

Sienna Spiro ศิลปินผู้เขียนเพลงจากการรู้สึกเป็นคนนอกและผู้ถูกปฏิเสธในความสัมพันธ์ แต่ไม่ได้หมายถึงการยอมพ่ายแพ้

งานประกาศรางวัล MTV Video Music Awards (VMAs) 2026 จัดขึ้นที่ลอสแอนเจลิสเมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (27 กันยายน) มีศิลปินมากหน้าหลายตาที่ได้รับรางวัลอย่างสมศักดิ์ศรี และ 4 คนนี้ คือคนที่เราจะไม่พูดถึงไม่ได้!

4 สปีชสุดงดงามจาก Madonna, Lisa, Sienna Spiro และ Taylor Swift ผู้คว้ารางวัลใหญ่บนเวที VMAs 2026

วาระส่งท้ายเดือนแห่งการยุติการตั้งครรภ์สากล (International Safe Abortion Day) ในเดือนกันยายนของทุกปี เราอยากชวนทุกคนย้อนดู ‘Never Rarely Sometimes Always’ หนังที่ทุกวันนี้ก็ยังคงสร้างความสั่นสะเทือนอย่างเจ็บปวด 

Never Rarely Sometimes Always  ย้อนดูหนังสุดสะเทือนใจที่ว่าด้วยความรุนแรงในสังคม กับการท้องไม่พร้อมของวัยรุ่น วันที่กฎหมายทำแท้งมีข้อจำกัด 
นโยบายรัฐเทิร์นขวา และเสรีภาพของ ‘ทางเลือก’ ดูเลือนราง 

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Films

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

NUT LELAPUTRA

RELATED

HOT TOPICS