ทุกๆ สัปดาห์ ณ โรงพยาบาล Ramos Mejía ในเมืองบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา จะอุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยผู้คนที่พร้อมใจมารวมตัวกันเพื่อเต้น ‘แทงโก้’ (Tango) การเต้นพื้นเมืองของอาร์เจนตินา ที่ทางโรงพยาบาลนำมาใช้ในการช่วยเยียวยาผู้ซึ่งป่วยด้วยโรคพาร์กินสันอย่างน้อยหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์ ติดต่อกันมาถึง 15 ปีแล้ว

Tango Therapy คลาสเต้นแทงโก้ในโรงพยาบาลเมืองบัวโนสไอเรส ที่ช่วยเยียวยาผู้ป่วยโรคพาร์กินสันให้กลับมา ‘สนิทกับร่างกายตัวเอง’ 

ทุกๆ สัปดาห์ ณ โรงพยาบาล Ramos Mejía ในเมืองบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา จะอุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยผู้คนที่พร้อมใจมารวมตัวกันเพื่อเต้น ‘แทงโก้’ (Tango) การเต้นพื้นเมืองของอาร์เจนตินา ที่ทางโรงพยาบาลนำมาใช้ในการช่วยเยียวยาผู้ซึ่งป่วยด้วยโรคพาร์กินสันอย่างน้อยหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์ ติดต่อกันมาถึง 15 ปีแล้วเพราะการเต้นแทงโก้ช่วยฝึกการทรงตัว ให้แขนขาได้ทำงานสอดประสานกัน ทำให้ผู้ป่วยพาร์กินสันได้มีโอกาสกลับมา ‘สนิทกับร่างกายตัวเอง’ อีกครั้งหนึ่ง โครงการเต้นแทงโก้นี้เป็นส่วนหนึ่งของ Agentine Program ในโรงพยาบาล Ramos Mejía ที่เริ่มต้นมาจากคนไข้หญิงรายหนึ่งซึ่งเต้นแทงโก้มาตั้งแต่เธอยังเด็กๆ แล้วก็พบว่ามันช่วยเธอได้จากปัญหาเรื่องการเดิน โดย. Nélida Garretto และ Tomoko Arakaki นักประสาทวิทยาผู้เป็นหัวหอกของโครงการนี้บอกว่า ปกติแล้วผู้ป่วยโรคพาร์กินสันมักจะมีปัญหาทางการเคลื่อนไหวที่ทำให้ต้องเดินๆ หยุดๆ และรู้สึกติดขัดในการเคลื่อนไหวร่างกายไปหมด การฝึกเต้นแทงโก้นั้นดันไปสอดคล้องกับการเคลื่อนไหวขในแบบ ‘ช้า สั้น และหยุด’ เป็นจังหวะทีละนิด อีกอย่างคือแทงโก้ ทำงานกับตัวกระตุ้นทางการเคลื่อนไหวของคนเราไปพร้อมๆ กัน ไม่ว่าจะเป็นการเห็นภาพ หรือการได้ยินเสียงจากเพลง และการเคลื่อนไหวทีละเล็กๆ แบบค่อยเป็นค่อยไปนี้เองที่จะช่วยเรื่องการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ในชีวิตประจำวัน&nbsp;แทงโก้สำหรับผู้ป่วยพาร์กินสันไม่ได้บังคับว่าพวกเขาต้องลุกขึ้นยืนตัวตรงแบบนักเต้นเท่านั้นถึงจะทำได้ แต่เป็นไปได้ทุก Position จะยืน จะใช้ไม้เท้าคำ้ยัน จะนั่งบนเก้าหรือวีลเเชร์ ก็แล้วแต่ร่างกายของพวกเขาเอื้ออำนวย&nbsp;ในทุกครั้ง ผู้ป่วยจะจับคู่กับคนที่ไม่ได้ป่วย เช่น ครูสอนเต้น ญาติๆ หรือเพื่อนๆ ของพวกเขา ไปจนถึงบรรดาอาสาสมัครที่มาร่วมด้วย&nbsp;จริงๆ แล้วการเต้น ได้รับการพิสูจน์ทางการแพทย์แล้วว่าสามารถช่วยบำบัดเยียวยาร่างกายจากอาการบางอย่างได้ โดยเฉพาะกับผู้ที่ป่วยด้วยโรคปลอกประสาทอักเสบเสื่อมแข็ง (Multiple Sclerosis) และอัลไซเมอร์ (Alzheimer) อีกทั้งการเต้นแทงโก้ยังมีรูปแบบการเคลื่อนไหวในแบบเดียวกันกับการเคลื่อนไหวที่ผู้ป่วยพาร์กินสันมีเเนวโน้มจะสูญเสียการควบคุมด้วย เพราะมันประกอบไปด้วยเสต็ปการเดิน ‘ถอยหลัง’ ที่ผู้ป่วยพาร์กินสันมักจะทำไม่ค่อยได้ บางคนอาจถึงกับล้มหงายหลังไปเลยถ้าไม่บาลานซ์ร่างกายให้ดี แต่เเทงโก้ช่วยให้สมองของพวกเขาโฟกัสการเดินหน้า ถอยหลังอย่างสมดุลกัน&nbsp;บางท่าเต้นอย่าง Sanguchito หรือ ‘ท่าเเซนด์วิช’ ที่เท้าของคู่เต้นสไลด์และหยุดระหว่างเท้าของอีกคน ก็ช่วยทำให้ผู้ป่วยพาร์กินสันได้ค่อยๆ ฝึกร่างกายตัวเองให้ควบคุมได้ว่าจะเคลื่อนไหวไปในทิศทางไหนต่อ ส่วนบางท่าก็มีการเปลี่ยนถ่ายน้ำหนักจากขาข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งที่สามารถช่วยผู้ป่วยในการเดินขึ้นบันได เดินขึ้นฟุตบาทถนน หรือก้าวเท้าข้ามธรณีประตูได้ นอกจากนั้นก็ยังมีท่าสไลด์ขาไปข้างๆ ท่าหมุนตัว ที่ช่วยพวกเขาเอื้อมหยิบของได้ด้วยตัวเองในชีวิตประจำวัน &nbsp;ว่าง่ายๆ ก็คือ ถ้าพาร์กินสันขโมยความสามารถในการเคลื่อนไหวร่างกายตามแพทเทิร์นปกติของคนเราไป แทงโก้นี่แหละที่ช่วยให้ร่างกายกลับมาอยู่กับร่องกับรอยในตำแหน่งที่มันควรจะเป็น และหลายๆ ครั้งมีผู้ป่วยที่พกไม้เท้าช่วยพยุงเข้ามาฝึกแทงโก้ในตอนแรก ครั้งหลังๆ พวกเขาก็ไม่ต้องใช้ไม้เท้าอีกต่อไปแล้ว&nbsp;นอกจากแทงโก้จะช่วยเยียวยาอาการทางด้านร่างกายได้แล้ว มันยังช่วยผู้ป่วยเหล่านี้ทางจิตใจ อารมณ์ และการเข้าสังคมอย่างมาก เพราะเป็นปกติที่พาร์กินสันจะทำให้คนที่เป็นรู้สึกเหมือนแปลกแยก เหมือนร่างกายกำลังรวน ควบคุมไม่ได้ และหักหลังพวกเขา แต่แทงโก้เหมือนกับเป็นการเรียกคืน ‘อำนาจ’ ในการควบคุมร่างกายกลับมาอีกครั้ง&nbsp;“คลาสนี้มันน่ามหัศจรรย์มาก มันทำให้คุณไม่รู้สึกว่าคุณแตกต่างเลย เพราะพวกเขาปฏิบัติกับเราเหมือนคนอื่นๆ ไม่มีใครบอกว่า โอ้! คุณเป็นพาร์กินสันเหรอ น่าสงสารจัง” Liliana Garay วัย 59 ผู้ป่วยพาร์กินสันมานานกว่า 20 ปี จนกลับมาเดินได้หลังจากเข้าร่วมคลาสเเทงโก้นี้ตั้งแต่ปี 2011 กล่าว&nbsp;อ้างอิง<a href="https://www.nytimes.com/2026/03/24/health/tango-therapy-parkinsons.html" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.nytimes.com/2026/03/24/health/tango-therapy-parkinsons.html</a>เครดิตภาพและวิดีโอ Magalí Druscovich / The New York Times

การอาบน้ำก่อนนอนในแสงสลัวๆ หรือ Dark Showering ดูเหมือนจะเป็นเทรนด์ใหม่ในโซเชียลฯ ช่วงนี้ แต่อันที่จริงแล้วศาสตร์ของการอาบน้ำนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะหากย้อนกลับไปดูตามหลักอายุรเวท ศาสตร์แพทย์ทางเลือกเก่าเเก่ที่มีรากมาจากประเทศอินเดีย การอาบน้ำก่อนนอนในแสงสลัว ก็เป็นหนึ่งใน Sleep Hygiene หรือพฤติกรรมที่ช่วยให้เรามีสุขอนามัยที่ดีและส่งเสริมคุณภาพการนอนหลับที่ใช้กันมานานแล้ว  

Dark Showering ‘การอาบน้ำในแสงสลัว’ ไม่เพียงช่วยให้นอนหลับดีขึ้น
แต่ยังเป็น Mindfulness ที่สร้างสมาธิและผ่อนคลายความเครียด 

กระแสของรายการแข่งทำนายดวงชะตา Battle of Fates สังเวียนเซียนทำนายจากค่าย Disney+ ซีรีส์รวมทุกศาสตร์การดูดวง กำลังทำให้ผู้ชมสนใจในวงกว้างทั้งการแข่งขันและตัวผู้เจ้าแข่งขัน โดยเฉพาะร่างทรงเกาหลีใต้รุ่นใหม่อย่าง ‘โนซึลบี’ ที่กลายเป็นภาพแทนของหมอดูเจนใหม่ มาพร้อมความสวยระดับไอดอล ที่ไม่ต้องแต่งองค์ทรงเครื่อง ไม่ต้องร่ายรำตามพิธีกรรมดั้งเดิม แค่หลับตา เพ่งจิต และสั่นกระพรวนเบาๆ แต่คำทำนายกลับแม่นยำจนคนดูขนลุก

“บางครั้งความรักของพ่อก็กลายเป็นความหมกหมุ่นหรือความรุนแรง มีบางครั้งที่ฉันเข้าใจผิด คิดว่านั่นคือความรัก ฉันเกลียดพ่อและก็คิดถึงพ่อด้วย”
‘โนซึลบี’ ร่างทรงรุ่นใหม่จากรายการ Battle of Fates สังเวียนเซียนทำนาย ผู้เป็นทั้งแม่เลี้ยงเดี่ยวและลูกสาวที่เคยเจ็บปวดจากครอบครัว

บีบ บีบ บีบ บีบ ตอนเครียดๆ หรือกังวล หยิบลูกบอลคลายเครียด หรือ ‘Stress Ball’ มาลองบีบดู! แม้จะไม่ได้ช่วยทำให้ต้นตอความเครียดหรือสาเหตุของความกังวลนั้นหายไปราวกับเป็นลูกบอลวิเศษ แต่ Stress Ball ในทางจิตวิทยาก็มีส่วนช่วย ‘บรรเทา’ ความฟุ้งซ่านต่างๆ

มาคลายเครียด เรียกสติ ลดความฟุ้งซ่าน ผ่านการบีบ ‘Stress Ball’ ตามเหล่าไอดอลเกาหลีกัน! ชวนรู้จักลูกบอลคลายเครียด ซึ่งในทางจิตวิทยาสิ่งนี้อาจช่วย
ระบายความรู้สึกและเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องปวดหัวที่เลิกคิดไม่ได้สักที

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Wellness

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

NUT LELAPUTRA

RELATED

HOT TOPICS