หญิงชรากลุ่มหนึ่งในวัยไม้ใกล้ฝั่งมีความคิดคล้ายๆ กันว่า บางครั้งหนทางสู่ชีวิตที่เป็นสุข อาจคือการยอมรับและไม่ปฏิเสธสิ่งที่มาคู่กับชีวิตด้วย นั่นคือ ‘ความตาย’ เมื่อนั้นแหละเวลาที่เหลืออยู่จะมีความหมายมากขึ้น  

‘RONettes’ กลุ่มคุณยายคุณย่าในรัฐเวอร์จิเนีย ที่นัดกันมาคุยเรื่อง ‘ความตาย’  
เพื่อเตรียมตัวสู่วาระสุดท้ายและใคร่ครวญความหมายของชีวิต

หญิงชรากลุ่มหนึ่งในวัยไม้ใกล้ฝั่งมีความคิดคล้ายๆ กันว่า บางครั้งหนทางสู่ชีวิตที่เป็นสุข อาจคือการยอมรับและไม่ปฏิเสธสิ่งที่มาคู่กับชีวิตด้วย นั่นคือ ‘ความตาย’ เมื่อนั้นแหละเวลาที่เหลืออยู่จะมีความหมายมากขึ้น &nbsp;พวกเธอคือหญิงชรา 4 คนในวัยไล่เลี่ยกัน ตั้งแต่ 78 จนถึง 89 นัดกันเดือนละครั้งที่บ้านใครคนหนึ่งที่สะดวก แต่งตัวสดใสเหมือนกับกำลังเฉลิมฉลองให้กับอะไรสักอย่าง มันคือบทสนทนาถึงการตายและความตายของเหล่าคุณยายที่เริ่มต้นขึ้นแบบสบายๆ ตั้งแต่ความประสงค์ของแต่ละคนว่าต้องการการดูแลอย่างไรในช่วงเจ็บป่วยจนถึงตอนที่หมดลมหายใจ วิธีตายที่ต้องการของแต่ละคนเป็นอย่างไร มีทางเลือกแบบไหนบ้าง ยังมีอะไรที่ยังค้างคา ทำไม่สำเร็จ และถ้าสังขารเอื้ออำนวย พวกเธออย่างจะทำอะไรเป็นการทิ้งท้ายบ้าง หรือแม้แต่การแจ้งข่าวการเสียชีวิตของพวกเธอเองที่ก็ฝึกเขียนและดราฟต์กันไว้เรียบร้อยแล้ว &nbsp;ยิ่งกว่านั้นพวกเธอยังได้เขียนสั่งเสียไว้ร่วมกันเป็นคำสั่งเสียถึงคนที่ยังอยู่ว่า ขอ ‘ไม่ยื้อ’ เด็ดขาด ถ้าหากวาระสุดท้ายนั้นมาถึง&nbsp;นี่ไม่ใช่วงสนทนาของคนชราชวนสิ้นหวังหดหู่ แต่คือสิ่งที่คุณยายเหล่านี้เรียกมันว่า ‘Life-affirming exercise’ เหมือนเป็นคลาสที่ช่วยทั้งฝึกซ้อมจิตใจตอนที่ยังอยู่ดี ตอนร่างกายป่วยร่วงโรย จนถึงตอนที่กำลังจะจากโลกนี้ไปได้ดีที่สุด มันช่วยทำให้พวกเธอที่กำลังจะต้องเผชิญหน้ากับความตาย (แบบหนีไม่พ้น) ในอีกไม่นานนี้ ได้ค่อยๆ ทำความเข้าใจ เรียนรู้ที่จะเป็นมิตรกับมันมากขึ้น และเมื่อเข้าใจมันแล้ว ก็จะช่วยให้เป็นอิสระจากความกลัว“หลายๆ ครั้ง เราหลีกเลี่ยงการพูดถึงความตาย ราวกับว่ามันจะไม่เกิดขึ้นสักวันหนึ่งน่ะ” เหล่าคุณยายเลือกที่จะคุยทำตรงข้าม คือการชวนคุยถึงความตายแบบทะลุปรุโปร่งเท่าที่จะทำได้ เท่าที่คนยังไม่ตายจะรู้จัก แล้วก็ใช้โมเมนต์นี้เองครุ่นคิดถึง ‘เวลา’ ที่เหลืออยู่ ปรากฏว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาที่จัดกลุ่มคุยกัน พวกเธอกลับรู้สึกเอ็นจอยกับชีวิตมากขึ้น&nbsp;“นี่เป็นความมหัศจรรย์ของมันเลยค่ะ การคุยเรื่องน่าหวาดหวั่นอย่างความตาย มันกลับทำให้รู้สึกปลอดภัย สบายใจ กลัวน้อยลง กับความตายที่กำลังจะมาถึง” คุณยาย Daphne Hutchinson วัย 80 ผู้ผ่านอาการหัวใจวายรุนแรงมาแล้วหลายครั้งกล่าว “มันคือการพูดถึงความตายตอนที่คุณยังรู้สึกดี พูดถึงความตายในวันที่คุณยัง ‘เปลี่ยนแปลง’ วิธีที่คุณใช้ชีวิตของคุณเองได้” &nbsp;กลุ่มคนยายตั้งชื่อกลุ่มของพวกเธอนี้ว่า RONettes ตามชื่อวงเกิร์ลกรุ๊ปสาวอเมริกันในยุค 70s เจ้าของเพลงฮิต Be My Baby บวกกับมาจากชื่อกลุ่ม Ready or Not ซึ่งเป็นโปรแกรมเพื่อช่วยคนชราท้องถิ่นในเวอร์จิเนียให้ได้ซ้อมสั่งเสียลูกหลานและจัดการสะสางเรื่องต่างๆ ในบั้นปลายไปด้วยกัน และหลังจบโปรแกรม มันก็กลายเป็นกลุ่มซับพอร์ตขนาดย่อมที่ดีใจของกันและกันมาจนถึงทุกวันนี้&nbsp;มีงานวิจัยที่ช่วยยืนยันว่าการวางแผนเกี่ยวกับวันสุดท้ายของชีวิต ไม่ใช่แค่มีผลดีต่อสุขภาพจิต ช่วยลดความกังวลใจ หรือทำให้ผู้กำลังเผชิญหน้ากับความตายรู้สึกว่ามีอำนาจเหนือสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ แต่การพูดถึงวาระสุดท้าย ยังส่งผลดีต่อการ ‘อยู่’ ของคนเราด้วย ในแง่ที่ว่ามันอาจไปกระตุ้นให้เกิดคำถามถึงตัวเอง เช่น เราเกิดมาทำไม มีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร ไปจนถึงสิ่งไหนคือคุณค่าของเราที่จะหลงเหลือไว้ให้คนรุ่นหลังหรือโลกใบนี้บ้าง&nbsp;และคำถามเหล่านี้เองอาจช่วยให้เราหันกลับมาใคร่ครวญ ‘คุณค่า’ ในชีวิตตัวเองที่ผ่านมามากขึ้นกว่าเดิม&nbsp;“เวลาที่คนบอกว่าจะทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ในอีก 5 ปี 10 ปีข้างหน้า ฉันบอกเลยว่า ไม่ล่ะ นั่นไม่ใช่วิธีคิดของฉัน ฉันพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดในทุกๆ วัน เพราะไม่รู้ว่าอาทิตย์หน้าฉันจะยังมีชีวิตอยู่ได้ทำสิ้งนั้นอีกหรือเปล่าน่ะ” คุณยาย Ann Tate วัย 80 กล่าว&nbsp;อ้างอิง<a href="https://www.washingtonpost.com/health/2026/02/20/end-of-life-plans-benefits/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.washingtonpost.com/health/2026/02/20/end-of-life-plans-benefits/</a>เครดิตภาพ Hanna Leka For The Washington Post

แต่ในวันนั้นเธอกลับกลายเป็น “เด็กน้อยแฟนเกิร์ล” อีกครั้ง เป็นตัวแทนหมู่บ้านของสาวเจนวายและเจนซีที่เติบโตมาพร้อมๆ กับจัสติน เธอเขินม้วนตัว กรี๊ด หัวเราะ และแทบล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนจะจบด้วยอ้อมกอดและได้จุ๊บจากศิลปินที่เธอเคยหลงรักสุดหัวใจ และในขณะเดียวกันความอบอุ่นก็แผ่กระจายจากจัสตินพร้อมรอยยิ้ม มันคือภาพที่ทั้งน่ารัก และจริงเกินกว่าจะเป็นแค่โชว์

ไม่ว่าจะโตมาเป็นผู้ใหญ่แบบไหนอย่าลืมดูแล ‘inner child’ ให้มีความสุข เหมือนกับที่ Justin Bieber และ Billie Eilish 
ได้กลับมาสดใสอีกครั้งบนเวที Coachella

คนส่วนใหญ่อาจมีความเข้าใจว่าเชื้อ HPV หรือ Human Hapillomavirus เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นแค่เฉพาะกับผู้หญิงเท่านั้น เช่น เป็นสาเหตุของมะเร็งปากมดลูก แต่ความจริงแล้ว ผู้ชายเองก็มีโอกาสได้รับเชื้อ HPV มากพอๆ กัน และส่วนใหญ่ก็มักจะไม่รู้ตัวว่ามีเชื้อชนิดนี้อยู่ในร่างกาย

HPV ไม่ได้เกิดแต่กับผู้หญิง แต่กว่า 90% ของผู้ชาย มีเชื้อ HPV โดยไม่แสดงอาการ จำนวนไม่น้อยตรวจพบในระยะลุกลาม และเเพร่เชื้อสู่คู่นอนโดยไม่รู้ตัว

งานอดิเรกหลายอย่างเคยถูกมองว่าเป็นของคุณย่าคุณยาย หรือ ‘Grandma Hobbies’ แต่ทุกวันนี้กลับได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ในกลุ่มคนเจนซีและเจนวายที่พากันหันมาทำกิจกรรมแบบนี้เพื่อเลี่ยงหน้าจอและอยากรู้สึกเหมือนเป็นเด็กอีกครั้ง

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Mind

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

NUT LELAPUTRA

RELATED

HOT TOPICS