สิ่งที่เกิดขึ้นจนปี 2026 กลายเป็น 'ปีชงของคนอ้วน' นั้นดูจะเลยเส้นของความเป็นห่วงด้านสุขภาพไปมาก เพราะมันมาพร้อมการตัดสินและลงโทษใครบางคนโทษฐานที่ 'ใช้ชีวิตได้ไม่ดี' หรือ 'ขาดวินัยในตัวเอง' 

‘ปีชงของคนอ้วน’ มายังไง? เพราะมันคือเรื่องของสุขภาพและความรับผิดชอบ
ต่อส่วนรวม หรือบางคนแค่สนุกกับการได้ ตัดสินและลงโทษ คนที่ยังไม่สามารถใช้ชีวิตได้ตามความคาดหวังของสังคม

เชื่อว่าหลายคนน่าจะรู้สึกกันมาได้สักพักใหญ่ว่า Beauty Standard อันสูงปรี๊ดกลับมาส่งอิทธิพลอีกครั้ง และดูเหมือนการรณรงค์เรื่อง Body Positivity, Body Neutrality จนถึง Plus-Size Beauty จะถูกกลืนหายไปราวแทบไม่เคยได้รับการพูดถึงมาก่อน ทั้งที่หากย้อนไปสัก 5-10 ปีที่แล้ว การพยายามเปิดพื้นที่ให้กับรูปร่างที่หลากหลายเป็นประเด็นที่โลกอินเทอร์เน็ตไปจนถึงอุตสาหกรรมแฟชั่นและความงามต่างให้ความสำคัญกันอย่างมากแต่ทุกวันนี้เราต่างเห็นเหล่าอินฟลูฯ หรือคนดังที่โปรโมทรูปร่างผอมจัดๆ กันจนเป็นเรื่องปกติ แม้แต่คนที่เคยเผยรูปร่างอวบอ้วนของตัวเองได้อย่างภาคภูมิ บางส่วนก็ต้องหันไปลดน้ำหนัก ในนามของการ ‘รักสุขภาพ’ โดยที่แท้จริง เป้าหมายหลักอาจเพื่อจะ fit-in กับความคาดหวังของสังคมเสียมากกว่า ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นแรงจูงใจที่ต่างกันอยู่มากและนอกจากคนจะหันไป ‘คลั่งผอม’ กันมากขึ้น หลายคนยังตั้งหน้าตั้งตาต่อต้านคนที่มีรูปร่างอ้วนท้วน จนมีคนนิยามว่าปีนี้นับเป็น ‘ปีชงของคนอ้วน’ ไม่ว่าจะเป็นคอนเทนต์ที่ออกมาเล่าเรื่องราวที่คนอ้วนกลายเป็นตัวตลกในพื้นที่สาธารณะ หรือคอมเมนต์ที่เรียกร้องให้พวกเขาจำเป็นต้องลดความอ้วนเพื่อจะได้ไม่เบียดบังพื้นที่ของคนอื่นๆ ไปจนถึงคอมเมนต์ที่ตั้งใจปล่อยมุกตลกด้วยการโทษคนอ้วนเอาไว้ก่อน ฯลฯยิ่งคนมองว่าคอนเทนต์เหล่านี้สนุก (โดยลืมไปว่าอยู่บนความทุกข์ของใครบางคน) อัลกอริธึมก็จะยิ่งฟีดเนื้อหาขึ้นมาเรื่อยๆ กลายเป็นอุปทานหมู่ว่าเราต้องรู้สึกว่ามันตลก และยิ่งคนเข้าร่วมมากขึ้นเรื่อยๆ มันก็จะยิ่งกลายเป็นเรื่องปกติ โดยที่อย่างไรก็ดี มันคือการ ‘เลือกปฏิบัติ’ ที่ส่งผลกระทบต่อคนจำนวนมากวันยังค่ำ&nbsp;ถ้าว่ากันที่เรื่องสุขภาพ สิ่งที่เกิดขึ้นจนปี 2026 กลายเป็น 'ปีชงของคนอ้วน' นั้นดูจะเลยเส้นของความเป็นห่วงด้านสุขภาพไปมาก เพราะมันมาพร้อมการตัดสินและลงโทษใครบางคนโทษฐานที่ 'ใช้ชีวิตได้ไม่ดี' หรือ 'ขาดไร้วินัยในตนเอง' ทั้งที่สาเหตุที่หลายคนมีรูปร่างอ้วนนั้นมาจากหลายปัจจัยที่บางคนเลือกไม่ได้ ตั้งแต่พันธุกรรม จนถึงสถานะทางเศรษฐกิจ ที่ทำให้บางคนอาจไม่สามารถ 'ลงทุน' ในการลดรูปร่างได้อย่างที่สังคมคาดหวังคงไม่ใช่ทุกคนจะสามารถกินดีได้ทุกมื้อ คงไม่ใช่ทุกคนที่จะหาเวลาให้ตัวเองออกกำลังได้สม่ำเสมอ เพราะมันเรียกร้องทั้งพลังกายและพลังใจมหาศาล และคงไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเลือกเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ตัวเองได้ในทันทีทันใด เพราะที่สุดแล้วมันยังคงเป็น Privilege ที่บางคนเอื้อมไม่ถึงการเรียกร้องให้คนที่มีรูปร่างอ้วนต้องเปลี่ยนรูปร่างตัวเองให้ได้ภายในเวลาหนึ่งๆ เพื่อให้มีสุขภาพที่ดี หรือเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อสังคม จึงกลายเป็นแรงกดดันที่ละเลยข้อจำกัดในชีวิตใครหลายคนไปโดยปริยายหรือกระทั่งบางคนที่ 'กำลังพยายาม' อย่างค่อยเป็นค่อยไป แรงกดดันรอบด้านก็ส่งผลให้พวกเขารู้สึกว่ายังพยายามไม่มากพอ และต้องขวนขวายหาทางลัดเพื่อให้ตัวเองเข้าไปอยู่ในกรอบของสังคมได้ไวที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการใช้ตัวยาลดน้ำหนัก การทำหัตถการต่างๆ หรือกระทั่งการผ่าตัด/ดูดไขมัน ซึ่งไม่ได้มีราคาถูก ทั้งยังมาพร้อมความเสี่ยงบางประการที่จะส่งผลต่อสุขภาพในระยะยาวได้ หากไม่ได้รับการดูแลจากผู้เชี่ยวชาญที่มากพอ บางเคสที่ส่งผลกระทบร้ายแรงถึงชีวิตก็ปรากฏให้เห็นในข่าวกันมาแล้วอีกทั้งในหลายกรณี คนที่ได้ประโยชน์มหาศาลจากแรงกดดันเหล่านี้ไม่ใช่ตัวคนที่อยากเปลี่ยนตัวเอง แต่เป็นธุรกิจที่อยู่รายรอบ ยิ่งสังคมเชื่อว่ารูปร่างคือเรื่องของวินัยส่วนบุคคลมากเท่าไร ตลาดของสินค้าและบริการที่สัญญาว่าจะแก้ปัญหานี้ก็ยิ่งเติบโตมากขึ้นเท่านั้นและหนึ่งในเรื่องที่น่าคิดที่สุดคือ เราจะแยกแยะอย่างไรระหว่างความตั้งใจสร้างสังคมที่ดี กับการใช้คำว่า 'สุขภาพ' หรือ 'ความรับผิดชอบต่อสังคม' เพื่อจะเหยียดรูปร่างคนอื่นเมื่อความห่วงใยที่แท้จริงมักมาพร้อมพื้นที่ปลอดภัยให้อีกฝ่ายเลือกเอง ไม่ตัดสินซ้ำเมื่อเขายังไม่พร้อมเปลี่ยนแปลง และไม่ต้องการให้ใครมาเห็นด้วยเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองใจดี ในขณะที่สิ่งที่เรียกกันว่า Concern Trolling มักมาในรูปคำแนะนำที่ไม่มีใครร้องขอ ผูกโยงกับการตัดสินคุณค่าความเป็นคนของอีกฝ่าย และมักจบด้วยความพึงพอใจของผู้พูดเองมากกว่าความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของผู้ฟัง&nbsp;ที่สุดแล้ว คำถามที่เราควรทบทวนกันในวันนี้ก็คือ "แรงกดดันที่เราส่งไปหาคนอ้วน ช่วยให้เขาเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นได้จริงไหม" และ "เรากำลังใช้เรื่องสุขภาพหรือความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นข้ออ้างในการบูลลี่เพื่อสร้างความบันเทิงให้ตัวเองอยู่หรือเปล่า" และที่สำคัญคือ “เราพอจะใจดีหรือใจเย็นขึ้นได้มากน้อยแค่ไหน” เพราะมันไม่เพียงส่งผลแย่ๆ กับคนอื่น แต่มันยังสร้างมาตรฐานที่ส่งผลกับตัวเราเอง แม้วันนี้คุณอาจยังไม่ได้น้ำหนักเกิน แต่ถ้าเผลอเมื่อไหร่ คุณเองก็อาจตกเป็นเหยื่อของมาตรฐานความผอมที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ได้ไม่ต่างกัน

คงไม่มีใครนึกว่านักแสดงสาว Hayden Panettiere ที่เพิ่งออกมาเปิดใจสัมภาษณ์ในรายการพอตเเคสต์กับพิธีกร Jay Shetty ในเดือนพฤษภาคมนี้เอง จะเป็นการเปิดใจเล่าชีวิตแบบหมดเปลือกครั้งสุดท้าย ก่อนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอจะจากไปอย่างกระทันหันด้วยวัยเพียง 36 

Hayden Panettiere ก่อนจากไปในวัย 36 อีกหนึ่งนักแสดงดาวรุ่งแห่งยุค Y2K ที่ต้องเผชิญการเกลียดตัวเอง ซึมเศร้าหลังคลอด ครอบครัวแตกสลาย โดนความสัมพันธ์ทำร้าย และกลายเป็นคนติดเหล้าเพื่อหนีความเจ็บปวด

แม้จะรู้ว่าไม่ดี แต่หลายคนก็อาจห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้ กับการเผลอตัดสินผู้หญิงคนอื่นเพียงเพราะวิถีแห่งความเป็นหญิงของพวกเธอไม่ตรงกับความคาดหวังของเราหรือตรงกับค่านิยมของสังคมที่เราถูกหล่อหลอมขึ้นมา 

ดีลกับตัวเองอย่างไร ถ้าเราแอบเป็นคนๆ นั้น ที่ ‘เกลียดชังผู้หญิงด้วยกันเอง’

Gloria Steinem คือหนึ่งในนักเคลื่อนไหวคนสำคัญของเฟมินิสม์คลื่นลูกที่ 2 ในช่วงปี 60s-70s ซึ่งแรงขับเคลื่อนและอิทธิพลทางความคิดของเธอยังคงทรงพลังมาจนถึงปัจจุบัน และในวันที่ 2 กันยายนที่ผ่านมา เธอก็ได้จากไปอย่างสงบในวัย 92 ปี 

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Thoughts

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

MIRROR TEAM

RELATED

HOT TOPICS