ทำไมบางคนถึงชอบใช้อำนาจกับพนักงานบริการว่าด้วยความรู้สึก ‘เหนือกว่า’ พนักงาน ที่อาจเข้ามาชดเชยความขาดอำนาจในชีวิตจริง จากกรณีลูกค้ากดบัตร ด่าทอและข่มขู่พนักงาน 7-Eleven อย่างรุนแรง เมื่อไม่สามารถกดบัตรคอนเสิร์ตให้ได้ดั่งใจ

กรณี พนักงานหญิงร้าน 7-Eleven ถูกลูกค้าชายที่มารอกดบัตรคอนเสิร์ตด่าทออย่างรุนแรง เพราะไม่สามารถกดบัตรคอนเสิร์ตให้เขาได้ตามต้องการ นับเป็นข่าวที่นำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงพฤติกรรมดังกล่าว ซึ่งสะท้อนปัญหาที่ ‘พนักงานบริการ’ หลายๆ คนอาจเคยพบเจอในชีวิตการทำงาน เมื่อลูกค้าบางคนถืออำนาจใช้ความรุนแรงทางวาจา (Verbal Abuse) ใช้คำพูดเชิงดูถูกเหยียดหยาม หากมองว่าการบริการของพนักงานไม่เป็นไปตามที่ตัวเองต้องการ แน่นอนว่าถ้าพนักงานบริการทำพฤติกรรมไม่เหมาะสมหรือทำอะไรผิดพลาด ลูกค้าย่อมสามารถพูดถึงปัญหานั้นๆ ได้ ทว่าหลายๆ ครั้ง บางคนก็เลือกจะใช้คำพูด ‘แรงๆ’ ราวกับว่าผู้ฟังต้องรับให้ได้เสมอ หรือแม้กระทั่งพนักงานบางคนก็ทำตามหน้าที่ของตัวเองตามคำสั่งของนายจ้างอย่างเต็มที่แล้ว เพียงแต่อาจไม่ถูกใจลูกค้าด้วยปัจจัยบางอย่าง จนลูกค้าเลือกจะเอาความไม่พอใจมาลงที่พนักงาน ทั้งๆ ที่คนทำงาน ‘ไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์’ และลูกค้าก็ไม่ใช่พระเจ้า ที่พนักงานทุกคนต้องทำใจยอมรับว่าเป็นเรื่องปกติต้องรับทุกอย่างให้ได้ หรือ ‘ทนให้ได้’ ถ้าถูกกระทำความรุนแรงทางวาจาเรื่องนี้เกิดจากการที่ทางระบบกดบัตรคอนเสิร์ตในเซเว่นสาขานั้น มีการเปิดเคานต์เตอร์กดบัตรแค่เครื่องเดียว ทำให้ชายคนดังกล่าวรู้สึกว่าการไม่เปิดเคานต์เตอร์กดบัตรเพิ่มมีส่วนทำให้ตัวเองพลาดโอกาสที่จะได้บัตรคอนเสิร์ตไป และเลือกใช้ถ้อยคำหยาบคายที่ปรากฏในวิดีโอที่ถูกเผยแพร่บนโซเชียลฯ ทั้ง “อย่าตอแหล” / “ไม่ได้เหี้ยอะไรล่ะ” / “น้องได้เงินวันละเท่าไหร่ พี่เสียหายเป็นแสน” / “อันนี้ใจดีมากแล้วนะ” / “เดี๋ยวกูจัดให้ กูไม่ใช่คนยอมคนหรอกไอ้เหี้ย” ฯลฯ&nbsp;แต่ละประโยคล้วนแต่สะท้อน Power Dynamic หรือความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่ ‘ไม่เท่าเทียมกัน’ ระหว่างลูกค้าและพนักงาน ที่ลูกค้าดูจะมองว่าตัวเอง ‘เหนือ’ กว่า และเมื่อมองว่าตัวเองเหนือกว่าแล้ว ก็คิดว่าตัวเองต้องได้ทุกอย่างที่ต้องการ หรือมองว่าตัวเอง ‘มีสิทธิ์’ อย่างชอบธรรม ในการพูดจาลดทอนคุณค่าพนักงาน โดยเฉพาะประโยค “น้องได้เงินวันละเท่าไหร่ พี่เสียหายเป็นแสน” ที่แสดงถึงการมองคนไม่เท่ากัน ทั้งที่ทุกอาชีพก็มีคุณค่าและต้องใช้ความสามารถของตัวเองกันทั้งน้ัน โดยประโยคนี้เองยังเป็นข้อสังเกตว่า ที่พูดถึงความเสียหายหลักแสน อาจเป็นเพราะชายคนดังกล่าวอาจต้องการซื้อบัตรในจำนวนมาก เพื่อไป ‘อัพราคา’ ในลักษณะรีเซล ซึ่งเป็นปัญหาที่แฟนๆ หลายคนจากทุกๆ แฟนด้อมพูดถึงมาอย่างยาวนาน&nbsp;หากมองให้ลึกลงไปจากพฤติกรรมของลูกค้าที่ใช้อำนาจกับพนักงาน สามารถสะท้อนได้ถึงนิสัยชอบใช้อำนาจในชีวิตจริงๆ กับคนอื่นๆ ได้ ไม่ว่าจะมาจากความรู้สึกเหนือกว่าทางสถานะทางสังคม ที่มาในรูปแบบการเหยียดอาชีพ ไปจนถึงเหยียดชนชั้น ที่หลายครั้งเราอาจเห็นคนออกมาพูดว่า ถ้าจะดูว่าคนที่เรากำลังเดตด้วยเขาโอเคไหม ให้ดูตอน ‘ทรีตคนอื่น’ ซึ่งรวมถึงการทรีตพนักงานบริการ เนื่องจากบางคนมองว่าการที่เขา “ดีแค่กับเรา” แต่ทำพฤติกรรมแย่ๆ กับคนอื่น มันสะท้อนถึงนิสัยลึกๆ ของเขา ว่าเขาอาจเป็นคนที่ขาดความเห็นอกเห็นใจ และมองคนไม่เท่ากัน ที่ถ้าวันไหนเราเกิดไม่ใช่คนที่เขาอยากจะทรีตดีๆ ด้วยแล้ว เขาก็อาจจะวกกลับมาทำร้ายเราก็ได้ ถ้าเขารู้สึกว่าเขาเหนือกว่าเมื่ออยู่ในความสัมพันธ์&nbsp;ไม่เพียงเท่านั้นยังรวมถึงความไม่ฉลาดทางอารมณ์ ในการรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้าที่ไม่เป็นตามใจหวัง ไม่รู้จักยับยั้งอารมณ์ของตัวเองเมื่อโมโห หรือเจอสิ่งที่ไม่ได้ดั่งใจ ทั้งที่บนโลกนี้เราทุกคนก็ต้องเจอเรื่องที่ไม่เป็นไปตามที่คาดคิดกันอยู่แล้ว ซึ่งการรับมือไม่ได้เลยนี้ ก็ยิ่งมีแต่ทำร้ายคนอื่น และถ้าสังเกตดีๆ หลายครั้งเหยื่อที่ถูกมองเป็นถังขยะทางอารมณ์ก็มักจะเป็นคนที่ผู้กระทำคิดว่าสามารถคอนโทรลได้ หรือไม่สามารถสู้กลับได้ และเมื่อเกิดความรู้สึกว่าเหนือกว่าแล้ว ก็อาจทำให้คนคิดว่าสามารถ “ทำอะไรก็ได้” เพราะอีกฝ่ายอยู่ในสถานะที่ “ไม่สามารถต่อรองได้” เนื่องจากคิดว่าพนักงานบริการคงไม่กล้าเอาเรื่องตน จนถึงคิดว่าบริษัทคงไม่สนใจพนักงาน ซึ่งก็สะท้อนการมองภาพความไม่เท่าเทียมในสังคมวงกว้างไปอีกว่าทุกคนน่าจะเป็นหรือคิดเหมือนตน ทั้งที่คงไม่ใช่ทุกคนบนโลกที่มองคนไม่เท่ากันขณะที่หากเป็นคนที่เขามองว่ามีสถานะเท่าๆ กัน หรือมีสถานะสูงกว่าตน คนประเภทนี้อาจรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้มีอำนาจตรงนั้นเท่าที่ควรหรือไร้อำนาจในการทำพฤติกรรมแบบนี้เลยก็ได้ ลองคิดดูง่ายๆ เขาจะกล้าไปทำอย่างนี้กับ ‘เจ้านาย’ ของตัวเองไหม ก็อาจจะไม่&nbsp;การขาดความเห็นอกเห็นใจต่อเพื่อนมนุษย์จึงเป็นปัญหาสังคมที่มีอยู่ทุกพื้นที่บนโลก ซึ่งเคสนี้ทาง CP ALL ก็ได้ออกหนังสือชี้แจงเพื่อปกป้องพนักงานรายนี้ และยืนยันว่า บริษัทให้ความสำคัญกับการคุ้มครองสิทธิ ศักดิ์ศรี และความปลอดภัยของพนักงานทุกคน ซึ่งมองว่าการใช้ถ้อยคำที่อาจเข้าข่ายสร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของพนักงาน บริษัทจึงได้ดำเนินการแจ้งความตามกระบวนการทางกฎหมาย เพื่อคุ้มครองสิทธิของพนักงาน และหลังจากบริษัทออกมาปกป้องพนักงาน ก็ทำให้ชาวเน็ตหลายคนออกมาชื่นชมถึงการให้เกียรติพนักงาน และการเอาเรื่องกับผู้กระทำความผิด ซึ่งนี่ควรเป็นเรื่องที่ทุกบริษัทควรทำกันอย่างปกติ เพื่อให้พวกเขารู้สึกถึงความปลอดภัยในการทำงาน ไม่ใช่ให้พนักงานต้องก้มหน้ารับให้ได้ หากเจอเหตุการณ์อันไม่ยุติธรรมไม่ใช่แค่ในไทยที่พนักงานบริการในร้านค้าต่างๆ หลายคนถูกลูกค้าใช้ถ้อยคำไม่เหมาะสม แต่หากไปดูสถิติของฝั่งต่างประเทศ ก็มีให้เห็นอย่างกว้างขวางเช่นกัน เช่น ผลสำรวจที่เผยแพร่โดย Usdaw ซึ่งเป็นสหภาพแรงงานภาคธุรกิจค้าปลีก พบว่ากว่า 78% ของพนักงานรีเทลในด้านหน้าที่ต้องรับลูกค้า เคยถูกคุกคามทางวาจา และจากการสำรวจพนักงานร้านรีเทลกว่า 8,980 คน พบว่า 54% เคยถูกข่มขู่ในปี 2025นอกจากนี้ยังมีผลสำรวจคนทำงานเกือบ 3,000 คน ซึ่งจัดทำโดย Shop, Distributive &amp; Allied Employees’ Association (SDA) หนึ่งในสหภาพแรงงานที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย พบว่า 88% ของผู้ตอบแบบสอบถามเคยถูกด่าทอหรือใช้ถ้อยคำหยาบคายในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมาในปี 2025 และ 25% เคยเผชิญกับความรุนแรงทางร่างกาย ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเทียบกับผลสำรวจในปี 2023&nbsp;แม้ผลสำรวจในไทยจะยังไม่มีให้พบเห็น แต่เรื่องราวของพนักงานที่ถูกลูกค้าด่าทอ กลับมีให้เห็นอยู่บ่อยครั้งผ่านข่าวที่เราอ่าน จากภาพที่เราเห็นในชีวิตจริงกันได้บ่อยครั้ง หรือจากประสบการณ์ที่ผู้ถูกกระทำออกมาบอกเล่า ทั้งๆ ที่ไม่มีใครหรืออาชีพใดควรถูกลดทอนคุณค่า หรือถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เลยอ้างอิง:<a href="https://www.facebook.com/share/p/1bsDiYhTun/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.facebook.com/share/p/1bsDiYhTun/ </a><a href="https://www.hrmagazine.co.uk/content/news/most-retail-workers-faced-abuse-at-work-in-2025?__cf_chl_f_tk=mYLSn5tuRgkgbmpF29kUcghIGxyfwDRnxKcqbW34cJA-1783308754-1.0.1.1-j1B9G3KTXcBnDZZr6ENf3jJEG.SHHC1uRvuXw3QvHqs" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.hrmagazine.co.uk/content/news/most-retail-workers-faced-abuse-at-work-in-2025?__cf_chl_f_tk=mYLSn5tuRgkgbmpF29kUcghIGxyfwDRnxKcqbW34cJA-1783308754-1.0.1.1-j1B9G3KTXcBnDZZr6ENf3jJEG.SHHC1uRvuXw3QvHqs</a><a href="https://www.sda.au/submissions/sda-research-customer-abuse-and-violence-2025-reports/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.sda.au/submissions/sda-research-customer-abuse-and-violence-2025-reports/</a>

คอตั้ง กระดูสันหลังตรง แขนโค้งเป็นวง เก็บก้น ปลายเท้าพอยต์ แล้ว… ยืดตัวขึ้น ไม่ใช่เพียงคำสั่งของท่าทางพื้นฐานในวิชาบัลเลต์ที่นักเต้นต้องทำตามอย่างเคร่งครัด เพื่อให้ได้สิ่งที่ไม่ใช่แค่ ‘ตำแหน่ง’ ของร่างกายแบบต้องถูกต้องตามหลัก แต่การจัดท่าทางของบัลเลต์เหล่านี้ยังเป็นตัวกำหนด ‘มาตรฐาน’ กลายๆ ให้กับร่างกายของผู้เต้นที่ยังต้องดู ‘เพอร์เฟ็กต์’ อยู่ตลอดเวลาด้วย

Olivia Book นักเต้นบัลเลต์แขนพิการแต่กำเนิด ผู้ท้าทายมาตรฐานของการเต้นว่า จำเป็นแค่ไหน? ที่ร่างกายต้อง ‘เพอร์เฟ็กต์’  

นิทรรศการฉลอง 20 ปีแห่งการสร้างผลกระทบเชิงบวก และชุมชนของ Cartier Women’s Initiative


“เมื่อเอชอาร์บอกว่ามันเป็นแค่การหยอกเอินขำๆ แต่เราเรียกว่ามันเป็นหลักฐานชิ้นเด็ดเลยล่ะ” (When HR called it 'harmless flirting'… We called it exhibit A) นี่คือข้อความที่กลายเป็นตัวต้นเรื่อง

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Social Issues

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

MIRROR TEAM

RELATED

HOT TOPICS