นับเป็นข่าวสะเทือนขวัญที่หลายคนติดตามตั้งแต่ช่วงค่ำวันที่ 11 ก.พ. กรณีที่ชายวัย 18 ปีคนหนึ่งพกปืนเข้าไปกราดยิงในโรงเรียนพะตง ประธานคีรีวัฒน์ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ทั้งยังจับคนในโรงเรียนเป็นตัวประกัน

ปัญหาการใช้ยาเสพติด สู่การบุกยิงในโรงเรียน ที่ทำให้ ผอ.ต้องสละชีวิต เด็กนักเรียนบาดเจ็บ และสร้างบาดแผลทางสังคมต่อ ‘น้องสาว’ ผู้ก่อเหตุเอง

นับเป็นข่าวสะเทือนขวัญที่หลายคนติดตามตั้งแต่ช่วงค่ำวันที่ 11 ก.พ. กรณีที่ชายวัย 18 ปีคนหนึ่งพกปืนเข้าไปกราดยิงในโรงเรียนพะตง ประธานคีรีวัฒน์ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ทั้งยังจับคนในโรงเรียนเป็นตัวประกัน จนท้ายที่สุดมีผู้เสียชีวิต 1 คน คือผู้อำนวยการโรงเรียนที่เป็นคนเข้าไปเจรจาต่อรองให้ปล่อยตัวประกัน และมีนักเรียนบาดเจ็บอีก 2 คน ทำให้ในวันนี้มีการประกาศหยุดโรงเรียนและมีการจัดหาเจ้าหน้าที่เข้าไปดูแลสุขภาพจิตของคนในโรงเรียน เนื่องจากหลายคนมีแนวโน้มที่จะเกิดภาวะ PTSD ทั้งเด็ก ครู และผู้ปกครอง&nbsp;เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนำไปสู่กระแสสังคมหลายด้าน ประการแรกคือการชื่นชมความเสียสละของผู้อำนวยการโรงเรียน ศศิพัชร สินสโมสร ที่เป็นผู้เข้าไปเจรจาให้ผู้ก่อเหตุปล่อยตัวประกัน และตัวเธอจะยอมเป็นตัวประกันให้แทน จากนั้นผู้ก่อเหตุได้ยิงเธอในระยะใกล้ จนทำให้เธอเสียชีวิตที่โรงพยาบาลหาดใหญ่ในเวลาตีสามของคืนเกิดเหตุ&nbsp;ถัดมาคือการตั้งคำถามกับการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่ปล่อยให้ผู้ก่อเหตุสามารถแย่งปืนไปก่อความรุนแรงได้ โดยเริ่มแรกตัวผู้ก่อเหตุเกิดอาการคลุ้มคลั่งและมีมีดพร้าอยู่ในมือ ทำให้ตำรวจสายตรวจสองนายเข้าไประงับเหตุ แต่ชายคนดังกล่าวกลับใช้มีดไล่ฟันตำรวจแล้ววิ่งไปหยิบอาวุธปืนยาวที่อยู่ในรถตำรวจมาต่อสู้ จากนั้นขี่มอเตอร์ไซค์นำมาก่อเหตุที่โรงเรียนพะตงในที่สุด นั่นจึงทำให้หลายคนเรียกร้องให้มีบทลงโทษต่อตำรวจที่หละหลวมต่อหน้าที่ ขณะเดียวกันหลายคนยังตั้งคำถามกับกฎหมายที่คุ้มครองเยาวชนที่ก่อเหตุความรุนแรงอีกด้วยไม่เพียงเท่านั้น การกล่าวโทษยังลามไปถึงน้องสาวของผู้ก่อเหตุ ซึ่งเป็นนักเรียนในโรงเรียนพะตง โดยมีรายงานว่าผู้ก่อเหตุมุ่งหน้าไปที่โรงเรียนเนื่องจากต้องการให้ครูที่ลงโทษน้องสาวของตนออกมาขอโทษ แต่ครูไม่ขอโทษ เขาจึงก่อเหตุยิงและจับตัวประกัน และในภายหลัง น้องสาวก็เป็นหนึ่งในคนที่เข้าไปช่วยเจรจาให้เขายอมมอบตัวในที่สุด&nbsp;สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ หลายๆ คอมเมนต์พุ่งเป้าไปที่ตัวน้องสาวว่าเป็นตัวต้นเหตุ เรียกร้องให้ไล่เธอออกจากโรงเรียน และแน่นอนว่าไม่เพียงแต่สิ่งที่เกิดขึ้นบนอินเทอร์เน็ต ในชีวิตจริงเอง น้องสาวคนนี้ก็ยังต้องเผชิญกับสายตาจากคนในชุมชนที่ไม่ว่าจะกล่าวโทษเธอหรือไม่ แต่น้ำหนักที่เธอแบกรับก็ย่อมมีมหาศาล ทั้งที่จริงแล้วเธอไม่ได้เป็นผู้สนับสนุนความรุนแรงที่เกิดขึ้นด้วยซ้ำ&nbsp;และแม้ยังไม่มีการเปิดเผยข้อมูลว่าครูลงโทษเด็กเพราะอะไร อย่างไร แต่ก็ควรมีการตั้งคำถามถึงกระบวนการลงโทษของครูคนดังกล่าวด้วย ว่าอะไรที่ทำให้นำไปสู่ความโกรธแค้นคลุ้มคลั่งของผู้ก่อเหตุได้ขนาดนั้น ไม่ใช่เพื่อการลงโทษหรือกล่าวโทษครูว่าเป็นต้นเหตุ แต่เพื่อเรียนรู้และทบทวนเรื่องระบบการลงโทษในโรงเรียนกันอีกครั้งและท้ายที่สุดแล้ว ต้นตอของปัญหาไม่ใช่เพียงความคลุ้มคลั่งของคนหนึ่งคน หรือการพยายามทวงถามคำขอโทษให้น้องสาว แต่ลึกไปกว่านั้นก็คือปัญหายาเสพติดที่กระจายวงกว้างในแทบทุกพื้นที่ของประเทศไทย ผู้ก่อเหตุเองเคยมีประวัติเข้ารับการรักษาอาการจิตเวช จากการใช้สารเสพติด และเพิ่งออกจากโรงพยาบาลเมื่อช่วงเดือนธันวาคม 2568 ที่สะท้อนชัดเจนว่าระบบติดตามหลังการบำบัดในเมืองไทยอ่อนแออย่างยิ่งนี่จึงเป็นอีกครั้งที่สังคมควรร่วมกันส่งเสียงไปถึงรัฐบาลชุดใหญ่อย่างจริงจัง ให้เร่งจัดการปัญหายาเสพติดและการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มาจากการใช้สารเสพติด เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราได้เห็นความสูญเสียจากผู้ก่อเหตุในลักษณะนี้ ทั้งกรณีที่สร้างความเดือดร้อนต่อชุมชนหรือกระทั่งการฆาตกรรมบุพการีของตนเอง ซึ่งทั้งหมดนี้รวมถึงการก่อความรุนแรงในโรงเรียนซึ่งควรเป็นที่ปลอดภัย เป็นสิ่งที่ไม่อาจรับได้ และหากรากของปัญหายังคงอยู่ เหตุการณ์นี้คงไม่ใช่เหตุการณ์สุดท้ายอย่างแน่นอน

ไม่ใช่เรื่องผิดที่ผู้หญิงสักคนจะออกมาปกป้องตัวเองว่า “ผู้หญิงไม่ได้ง่ายทุกคน” แต่นั่นก็เป็นภาพสะท้อนว่าผู้หญิงหลายคนยังกลัวการถูกตีตราว่า ‘ง่าย’ ทั้งจากคนอื่นๆ และแม้แต่ผู้หญิงด้วยกันเอง ซึ่งก็หนีไม่พ้น Internalize Misoginy

“ผู้หญิงไม่ได้ง่ายทุกคน” การปกป้องตัวเองของผู้หญิง ที่สะท้อนว่าเสรีภาพทางเพศของผู้หญิงยังถูกมองว่าเป็นความ ‘ง่าย’ แต่ของผู้ชายคือเรื่องธรรมชาติ

เราชวนไปดู 5 สิทธิน่าพูดถึงที่หากเป็น “คนเท่ากัน” ประชาชนก็ควรจะได้รับมันเท่าๆ กัน และหวังว่ารัฐบาลชุดใหม่นี้ จะเก็บไว้ไปพิจารณา เพื่อพัฒนาความเป็นอยู่ของคนในประเทศให้ดียิ่งขึ้น

Job Description ของ ‘รัฐบาล’ ไม่ว่าจะชุดไหนก็แล้วแต่ คือการมอง “คนให้เท่ากัน” และพัฒนาคุณภาพชีวิตของ ‘ประชาชน’ ให้ดียิ่งขึ้น ชวนดู 5 สิทธิขั้นพื้นฐาน (แบบสุดๆ) ที่ควร ‘ส่งเสียง’ ให้ดังกันต่อไป

โอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ครั้งที่ 25 ซึ่งจัดขึ้นที่ มิลาน-คอร์ตินา ประเทศอิตาลี มีนักกีฬาฮอกกี้เป็นเลสเบี้ยน นักกีฬาฟิกเกอร์สเก็ตเป็นแพนเซ็กชวล นักกีฬาสกีเป็นไบเซ็กชวล นักกีฬาสปีดสเก็ตเป็นเกย์ ฯลฯ นี่จึงเต็มไปด้วยความสวยงามของความภาคภูมิใจในตัวตนของนักกีฬา LGBTQ+ ที่เป็นตัวแทนประเทศของตัวเอง

โอลิมปิกฤดูหนาว 2026 มีนักกีฬา LGBTQ+ ที่ come out แล้วมากกว่า 47 ชีวิต จาก 13 ประเทศ สูงสุดในประวัติศาสตร์การแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว ซึ่งย้ำถึงความสวยงามของความภูมิใจในตัวตน ที่เดินขนานไปกับการทำตามฝันด้วยความสามารถที่มี

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Social Issues

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

MIRROR TEAM

RELATED

HOT TOPICS