Maayan Sophia Weisstub เป็นศิลปินมิกซ์มีเดียคลื่นลูกใหม่จากลอนดอนอีกคน ผู้ทำงานกับมีเดียมหลากหลาย ทั้งประติมากรรม คอลลาจ และงานศิลปะเคลื่อนไหว (Kinetic Art) ซึ่งมันมักจะชวนเราไปสำรวจสภาวะเรื่องหนักๆ ทั้งบทบาททางเพศ เรือนร่างของผู้หญิง ครอบครัว และศีลธรรม

สำรวจความหมายและหน้าที่ของ ‘เต้านม’ 
ผ่านงานสุดเวียร์ดของ Maayan Sophia Weisstub ศิลปินผู้ตั้งคำถามกับเรือนร่าง อำนาจ และบทบาทของผู้หญิงในโลกปิตาธิปไตย

Maayan Sophia Weisstub&nbsp;เป็นศิลปินมิกซ์มีเดียคลื่นลูกใหม่จากลอนดอนอีกคน ผู้ทำงานกับมีเดียมหลากหลาย ทั้งประติมากรรม คอลลาจ และงานศิลปะเคลื่อนไหว (Kinetic Art) ซึ่งมันมักจะชวนเราไปสำรวจสภาวะเรื่องหนักๆ ทั้งบทบาททางเพศ เรือนร่างของผู้หญิง ครอบครัว และศีลธรรม ผ่านการใช้ภาพพอร์ตเทรตชิ้นส่วนต่างๆ ที่ถ่ายมาจากร่างกายเธอเอง ไม่ว่าจะเป็นเต้านม ดวงตา จมูก ก้น มาปะติดปะต่อกับข้าวของในชีวิตประจำวันแบบหลุดโลกไร้กรอบเพราะบ่อยครั้งมันถูกสร้างมาเพื่อตั้งคำถามแบบขบขัน ประชดประชันไปถึงการเมืองและเรื่องอำนาจบนร่างกายกับบทบาททางเพศของผู้หญิง&nbsp;<img src="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfqa7a1HMBXLCvukZMbXQRiQe9vA1.jpg" data-id="103440" data-url="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfqa7a1HMBXLCvukZMbXQRiQe9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">“เรื่องเพศ ชีวิตครอบครัว บทบาทของผู้หญิง และความตาย ล้วนวนเวียนอยู่ในความคิดของฉัน และมันก็กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้ เช่นเดียวกับที่สิ่งเหล่านี้เป็นส่วนสำคัญที่แยกไม่ออกจากมนุษย์ทุกคน” Maayan Sophia กล่าวถึงแนวคิดในงานของเธอ&nbsp;งานประติมากรรมซึ่งกลายเป็นไวรัลในอินเตอร์เน็ตชิ้นหนึ่งเมื่อปี 2022 ชื่อว่า ‘The Bed’ เป็นอีกชิ้นที่สะท้อนความคิดเหล่านั้นได้ดี เมื่อมันพูดถึง ‘เตียงนอน’ ที่ควรจะเป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัย ให้เซ้นส์ของความเป็น ‘บ้าน’ แต่เตียงของ Maayan Sophia กลับดูราวกับผิวหนังบอบช้ำ เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียน รอยขีดข่วน และรอยแผลเป็นเต็มไปหมด สะท้อนว่าในอีกแง่หนึ่ง เตียงยังอาจหมายถึงพื้นที่ของบาดแผลทั้งทางกายและใจ อันเกิดจากความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในครอบครัว“บ้านคือพื้นที่ปลอดภัยซึ่งเราควรได้รับการปกป้องคุ้มครอง ขณะเดียวกันมันก็เป็นพื้นที่ของความลับและบาดแผลด้วยเหมือนกัน”&nbsp;<img src="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfrmGb3e7kVKoWAqzvRQnqhke9vA1.jpg" data-id="103440" data-url="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfrmGb3e7kVKoWAqzvRQnqhke9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">แนวคิดเรื่องเพศ อำนาจ และพื้นที่ ยังถูกถ่ายทอดออกมาผ่านงานชิ้น Dine with Me ในปีเดียวกัน โดยเล่าถึงรูปแบบความสัมพันธ์ชาย-หญิงคู่หนึ่งที่ยึดถือความเป็นหนึ่งเดียวตามแบบค่านิยมดั้งเดิม ขณะเดียวกันมันก็แฝงแง่มุมของการตัดกันไม่ขาดเรื่องความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยภายใต้ระบบปิตาธิปไตย ซึ่งเต็มไปด้วยปัญหา แฝงอยู่ในพลวัตความสัมพันธ์ลักษณะนี้ที่ยังมีอำนาจอยู่มากในหลายๆ สังคม&nbsp;เธอใช้ร่างกายของตัวเองเป็นวัตถุดิบในการเล่าเรื่องเหล่านี้ ทั้งถ่ายทำและวาดมัน รวมถึงนำมาแยกส่วน ตัดปะ และแปรเปลี่ยนรูปทรงให้กลายเป็นงานประติมากรรม และในงานหลายๆ ชิ้นของเธอภาพ ‘เต้านม’ ก็มักจะเป็นชิ้นส่วนที่ปรากฏซ้ำๆ ไม่ว่าจะเป็นเต้านมที่วางอยู่บนเครื่องคั้นมะนาว พร้อมที่จะถูกรีดคั้น หรือเต้านมที่หน้าตาเหมือนกระดิ่งบริการของโรงแรม ทำขึ้นโดยการนำทองสัมฤทธิ์มาหลอม สื่อถึงความเป็นอาวุธและอำนาจ ผสมกับความหมายของเต้านมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นหญิง ความเป็นแม่ มีความนุ่มนวลอ่อนโยน และคอยหล่อเลี้ยงชีวิต แต่ถึงอย่างนั้น เต้านมกระดิ่งก็ยังสะท้อนว่า ไม่ว่าอย่างไรผู้หญิงก็ยังคงถูกคาดหวังให้คอยบริการ รับใช้สังคมปิตาธิปไตยอยู่วันยังค่ำ&nbsp;<img src="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfixs1a2hBs1a2hJs1a2hzSr3wyogBIwXqs1a2hwe9vA1.jpg" data-id="103440" data-url="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfixs1a2hBs1a2hJs1a2hzSr3wyogBIwXqs1a2hwe9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib"><img src="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfin5kTSDn9fTJcMvNP8XDQMe9vA1.jpg" data-id="103440" data-url="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfin5kTSDn9fTJcMvNP8XDQMe9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">“ฉันนำภาพชิ้นส่วนร่างกายตัวเองมาใช้บ่อยมาก เพราะในตอนเริ่มต้น มันเป็นอะไรที่ใกล้ตัวและหยิบจับมาใช้ง่ายสุด แต่ฉันก็รู้สึกว่าผู้ชมเข้าใจเรื่องรางในนั้นได้ไม่ยาก ถึงแม้ว่ารูปนั้นจะเป็นร่างกายหรือใบหน้าของฉันก็ตาม” Maayan Sophia เล่า“มันเต็มไปด้วยรูปหน้าอกและเต้านม สัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ ความเป็นหญิง และการหล่อเลี้ยง ฉันไม่ได้เป็นแม่คนหรอกนะ ดังนั้นมันจึงไม่ได้หมายถึงเพียงแค่ ‘แม่’ ที่มีลูกเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเหมือนสัญชาตญาณความเป็นแม่ที่ผู้หญิงทุกคนมีอยู่ในตัว และแน่นอนว่ามันยังมีความหมายในเชิงเพศ และเป็นสิ่งที่ผู้หญิงเรามักถูกใช้เป็นเกณฑ์ตัดสินหรือวัดคุณค่าอยู่บ่อยครั้ง”&nbsp;<img src="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfgvQa95FWMRc7FA4gISDMt0e9vA1.jpg" data-id="103440" data-url="https://media.thairath.co.th/image/lt1f5COo35N9s1a2hDokmdpHfgvQa95FWMRc7FA4gISDMt0e9vA1.jpg" style="width: auto;" class="fr-fic fr-dib">Maayan Sophia บอกว่า งานบางชิ้นของเธอถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์เพื่อประท้วง ประชดประชันเรื่องสังคมและการเมือง และการเข้าใจ ‘บริบท’ ของมันก็เป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะดูเผินๆ ภาพชิ้นส่วนอวัยวะของเธออาจจะเหมือนวาบหวิว อีโรติก แต่ความหมายของมันท่ีซ่อนอยู่กลับมีอะไรที่ลึกซึ้ง เจ็บปวดมากกว่านั้น&nbsp;“ฉันไม่ต้องการให้คนดูตีความหรือยึดติดกับสาระใดสาระหนึ่งขนาดนั้น เพราะงานของฉันไม่ได้สร้างมาเพื่อสั่งสอนใคร แต่มันมีพื้นที่ให้ทุกคนได้ตีความในแบบของเขาได้เสมอ แม้ว่ามันจะดูเรียบง่ายแค่ไหนก็ตาม เพียงแค่หวังว่างานของฉันจะทำงานกับผู้ชมด้วยความคิดใหม่ๆ ด้วยความหวังว่ามันจะเชื่อมโยงอะไรบางอย่างกับพวกเขา&nbsp;อ้างอิง<a href="https://www.lemilemagazine.com/art-archive/maayan-sophia-weisstub-interview" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.lemilemagazine.com/art-archive/maayan-sophia-weisstub-interview</a><a href="https://www.miista.com/en/internet/inspired-by-maayan-sophia-weisstub?srsltid=AYCX9vI9dJUfIWiw5z42wyhiqI8We-emTUGyX8MnpZOzEtWV618VfFwo" rel="noopener noreferrer noopener noreferrer" target="_blank">https://www.miista.com/en/internet/inspired-by-maayan-sophia-weisstub?srsltid=AYCX9vI9dJUfIWiw5z42wyhiqI8We-emTUGyX8MnpZOzEtWV618VfFwo</a>

นับตั้งแต่ Brian De Palma สร้าง Carrie ปี 70s หนังเรื่องนี้ยังคงบอกเล่าแมสเสจเดียวกันเสมอมา นั่นคือความไม่น่าพิสมัยของการเป็นวัยรุ่นที่ไม่เคยง่ายขึ้นเลย ไม่ว่าจะยุคสมัยใด ทว่า Carrie White ฉบับ Mike Flanagan ไยังได้หยิบเเมสเสจของความวิปลาสในโลกและสังคมที่ยังคงร่วมสมัยเหล่านั้นมาส่องขยายให้ลึกลงไปอีก ขณะเดียวกันเขาก็ไม่ลืมใส่มิติความเป็น ‘มนุษย์’ 

50 ปี 'Carrie' สิ่งที่วัยรุ่นยังต้องเผชิญไม่ว่ายุคไหนๆ ไม่ใช่ภูติผี แต่คือความวิปลาสของโลกใบนี้  

จบลงไปเรียบร้อยแล้วกับ ‘Mental Matters Fest 2026’ ที่ชวนทุกคนมาเปิดประสบการณ์การแสดงและกิจกรรมผ่านการสำรวจเรื่องราวภายในจิตใจ การเยียวยา และความหลากหลายของประสบการณ์มนุษย์ เพื่อแชร์เรื่องราว ‘ภายใน’ ที่ถูกปกปิด และก้าวผ่านมันไปด้วยกัน

รวมภาพบรรยากาศหลากหลายอารมณ์ความรู้สึกใน ‘Mental Matters Fest 2026’ สัปดาห์แห่งการดูแลใจที่ย้ำเตือนว่า 
เราต่างมีพลังในตัวเอง และไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้ตามลำพัง

หนังสารคดีสุดทรงพลังที่กำกับโดย โกวิท โพธิสาร บรรณาธิการสำนักข่าว The Isaan Record เพื่อจัดทำขึ้นในวาระครบรอบ 50 ปี เหตุการณ์ 6 ตุลาฯ ปี 2519 เช้าวันพุธที่ควรจะเป็นวันธรรมดาที่สุดวันหนึ่ง แต่กลับไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะเป็นเช้าที่จารึกเหตุการณ์สังหารหมู่ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย

'เช้านั้นวันพุธ' หนังสารคดี 6 ตุลาฯ ที่ไม่เพียงชวนจดจำรำลึกถึงการสังหารหมู่ครั้งประวัติศาสตร์ แต่ตั้งคำถามต่อถึงวงจรความรุนแรงโดยรัฐที่กระทำต่อประชาชนครั้งแล้วครั้งเล่า และยังคงไม่เคยจบสิ้น 

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Art

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

NUT LELAPUTRA

RELATED

HOT TOPICS