แล้วเราจะเปลี่ยนความจริงในชีวิตข้างต้นเป็น “เกิด แก่ สุข ตาย” ได้ไหม? ถ้าทำได้ แม้เราจะอายุมากขึ้น เราอาจสุขจาก Inner เปล่งประกายสู่ Outer เพราะ Inner Beauty ไม่ใช่แค่เรื่องสุขภาพภายในร่างกาย แต่ควรหมายถึงความสุขภายในใจเราด้วย

“เกิด แก่ สุข ตาย” เปลี่ยนสมการชีวิตให้อายุที่มากขึ้น เปี่ยมด้วยความสุขจาก Inner สู่ Outer มาลดความเจ็บป่วยและความเหงา เพราะเราไม่จำเป็นต้องแก่ด้วยความทุกข์ เมื่อ Suffering ควรเป็น Optional

ชินนี่ไม่ปฏิเสธว่า “เกิด แก่ เจ็บ ตาย” เป็นความจริงของชีวิต เพราะ ณ วินาทีที่เราเกิด เซลล์ก็เริ่มนับเวลาแก่ลง และเมื่อแก่ไปเรื่อยๆ เราก็เริ่มเจ็บ และสุดท้ายก็ตาย แต่ถ้าเราสามารถทำให้ช่วงเวลาแห่งความเจ็บป่วยนั้นสั้นลง และไม่ตอบสนองด้วยความทุกข์ทรมาน แต่เติมความสุขเข้าไปแทนล่ะ ผลประกอบการโดยรวมของชีวิตเราก่อนจากโลกนี้ ก็น่าจะมีความสุขมากกว่าความทุกข์&nbsp;แล้วเราจะเปลี่ยนความจริงในชีวิตข้างต้นเป็น “เกิด แก่ สุข ตาย” ได้ไหม? ถ้าทำได้ แม้เราจะอายุมากขึ้น เราอาจสุขจาก Inner เปล่งประกายสู่ Outer เพราะ Inner Beauty ไม่ใช่แค่เรื่องสุขภาพภายในร่างกาย แต่ควรหมายถึงความสุขภายในใจเราด้วย การเกิดมักถูกเชื่อมโยงกับความสุข เช่น มีเด็กเกิด ในครอบครัวก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เด็กน้อยถูกห้อมล้อมโอบกอดด้วยความรัก ส่วนการแก่ชรา ก็จะถูกโยงเข้ากับความทุกข์ หลายๆ คนไม่อยากแก่ เพราะมันมักตามมาด้วยร่างกายที่เสื่อมถอย เรี่ยวแรงไม่ค่อยมี โรคภัยต่างๆ เริ่มถามหา เพื่อน พ่อแม่ คนรัก ก็เริ่มจากไป ความแก่จึงเต็มไปด้วยความทุกข์และความโดดเดี่ยวที่รอคอยอยู่ในบั้นปลายชีวิตแต่สำหรับชินนี่ ในวันนี้ที่อายุ 42 แทบรอไม่ไหวที่จะอายุขึ้นเลข 5 และพร้อมมีความสุขกับตัวเองในเวอร์ชันที่อายุมากขึ้น เรารู้สึกว่าในทุกๆ ปีที่เราอายุเพิ่มขึ้น เรามีภูมิคุ้มกันทางใจหรือ Resilience มากขึ้น เราปล่อยวาง ไม่แคร์คำนินทาหรือคำวิจารณ์ไร้สาระ เราไม่รู้สึกแย่กับการถูกปฏิเสธ และไม่ล่มสลายไปกับมัน เราเรียนรู้และลุกขึ้นได้ ไม่เอาความพ่ายแพ้เหล่านั้นมาเป็นบาดแผลที่ทิ้งรอยแผลเป็นในจิตใจ ถ้าตัวเราเป็นรูปปั้น ทั้งหมดที่กล่าวมาคือการพัฒนาฝีมือการปั้นและวัตถุดิบที่ปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัย เพื่อ Shape ความเป็นเราในเวอร์ชันที่เริ่ดขึ้นเรื่อยๆ&nbsp;ยิ่งไปกว่านั้น หากเราวางแผนชีวิตและทำงานมาตลอด เราอาจจะสูงอายุไปพร้อมกับความมั่นคงทางการเงิน (Wealth) และถ้าเรามีไลฟ์สไตล์ของการกินดี ออกกำลังกาย นอนดี มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคอมมูนิตี้ ไม่ว่าจะเป็นคนรัก ครอบครัว เพื่อน เราจะแก่แบบมีทั้ง Wealth และ Health ซึ่งเมื่อเรามีสุขภาพที่ดีแล้ว เราอาจไม่จำเป็นต้องแก่แล้วติดเตียง เราอาจมีแรงไปเที่ยว อุ้มหลาน เราจะมีสิ่งที่เราไม่มีและโหยหาในอายุน้อย ซึ่งสิ่งนั้นคือ ‘เวลา’ ถ้าเรายังมีเอเนอร์จี้ เราก็จะยังมีอิสระ เราอาจยังมีแพสชันในการทำสิ่งที่เราอยากทำ และในบั้นปลายของเรา เราอาจจะป่วยและเจ็บปวดกับโรคที่พรากชีวิตเรา เพียงแค่ไม่กี่ปีหรือไม่กี่สัปดาห์ ไม่ใช่ทศวรรษแห่งความทุกข์ทรมานกับโรคร้ายถ้าใครได้ติดตามรายการจากช่อง Farose ชื่อว่า “ดาราช่อง The Documentary” อาจได้ดู Episode ของชินนี่กับชีวิตที่เดนมาร์ก มีหนึ่งคำถามที่ฟาโรสถามว่า จะอยู่นานไปทำไม ในเมื่อยิ่งอายุมากขึ้น คนรักรอบตัวเรา ยิ่งหายไปเรื่อยๆ จะอยู่นานแบบอยู่ตัวคนเดียวได้อย่างไร ไม่เหงาเหรอ?&nbsp;คำถามนี้เราเชื่อว่า เป็นคำถามที่หลายๆ คนคิดและกลัวที่จะแก่ แต่สำหรับเรานะ เราไม่ค่อยคิดและกลัวเท่าไหร่ เพราะอะไรน่ะเหรอ&nbsp;มีการทดลองที่ยาวนานเกือบหนึ่งศตวรรษจาก Harvard เขาติดตามผู้คนจำนวนหนึ่งตั้งแต่วัยรุ่น วัยทำงาน จนถึงวัยชราและเสียชีวิต นอกจากนั้นยังติดตามครอบครัว ทั้งคนรัก ลูก หลาน และทำการวิเคราะห์ปัจจัยในชีวิตของคนเหล่านั้น ปรากฏว่าสิ่งที่มีผลต่อการมีอายุยืนและความสุขมากที่สุดคือ ความสัมพันธ์ที่ดี เหตุผลจริงๆ คงซับซ้อนและต้องมีงานวิจัยอีกมากเพื่ออธิบาย แต่มีฮอร์โมนตัวหนึ่งค่ะ ชื่อว่า ออกซิโทซิน ที่ได้ชื่อว่าฮอร์โมนแห่งความรัก เขามีความสามารถในการสยบฮอร์โมนแห่งความเครียดที่ชื่อ คอร์ติซอล ได้ เพราะฉะนั้น ถ้าเรายังคงรักษาความสัมพันธ์ที่ดี ท่วมตัวเองไปด้วยออกซิโทซิน แทนที่จะเป็นคอร์ติซอล เราก็น่าจะมีความสุขต่อไปได้ ความสัมพันธ์นั้น ไม่ต้องเป็นแค่คนในครอบครัว อาจเป็นคอมมูนิตี้ที่เราอยู่ด้วยก็ได้&nbsp;กลับไปตอบคำถามจาก Documentary ของชินนี่ ถ้าแก่ตัวไป แล้วไม่เหลือใครล่ะ ชินนี่คิดว่าเราไม่ได้ตัวคนเดียวในโลกนี้ เรามีสังคม เราหาเพื่อนใหม่ได้ คนในวัยเดียวกันจะมีมากขึ้นและอาจเป็นประชากรส่วนใหญ่ในอนาคตด้วยซ้ำ เพราะทั้งโลกกำลังหมุนไปสู่การเป็น Aging Society เราสามารถเป็นเพื่อนกับน้องๆ รุ่นใหม่ได้ แถมสนุกด้วย ได้อัพเดทเทรนด์ ได้ทันโลก น้องๆ เหล่านั้นเขาอาจสนใจอยากฟังประสบการณ์แก่ๆ ของเราก็ได้ สรุปคือ สำหรับชินนี่ Alone อาจเป็นเรื่องจริง แต่ Loneliness เป็น Optional ค่ะ เราน่าจะเลือกได้นะ&nbsp;อีกเหตุผลหนึ่ง ที่ทำให้ผู้สูงอายุไม่มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น จนตัวเองต้องอยู่คนเดียวแบบ Lonely ก็คือสุขภาพที่ไม่เอื้ออำนวยให้ตัวเองได้ออกไปพบเจอผู้คน ไม่ว่าจะเรี่ยวแรง โรคเรื้อรังที่แม้แต่การเดินไปซื้อกับข้าวก็เหนื่อยแล้ว ยังไม่นับ ถ้ายังต้องเครียดกับปัญหาการเงิน ยังต้องหาเงินจุนเจือชีวิต จะเอาเวลาที่ไหนไปสานความสัมพันธ์ การอยู่คนเดียวและแปลกแยกจากสังคมของผู้สูงอายุทำให้เกิดความเครียด และเป็นความเครียดแบบเรื้อรัง ที่ยิ่งกัดกร่อนสุขภาพทั้งกายและใจให้ยิ่งแย่ลงไปเรื่อยๆ ปัญหานี้ ไม่ใช่แค่เรื่องของปัจเจกบุคคล แต่ควรเป็นปัญหาของรัฐด้วย เพราะในอนาคตอันใกล้ เรื่องนี้จะใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนคนสูงอายุที่มากขึ้นอย่างแน่นอน&nbsp;มีกิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งที่ชินนี่ทำทุกวัน เพื่อเริ่มต้นวันด้วยความสุข คือทำ Meditation ในทุกเช้า ทันทีที่ตื่น เราจะไม่แตะมือถือเพื่อเช็กอีเมล เข้าโซเชียลฯ แต่เราจะลุกขึ้นมาดื่มน้ำหนึ่งแก้ว แล้วทำ Meditation ประมาณ 10-15 นาที แล้วแต่ความเร่งรีบของวัน สิ่งนี้จะช่วยให้การเริ่มต้นวันใหม่ เริ่มด้วยการผ่อนคลาย ไม่ใช่เร่งรีบและเครียด ถ้า Weight Training คือการเทรนกล้ามเนื้อ สำหรับเรา Meditation คือการเทรนจิตใจ ให้เราพร้อมรับมือกับวันใหม่ด้วย การทำ การคิด และการตัดสินใจแบบ Mindful (มีสติ) ไม่ใช่ Mindless (ไร้สติ)&nbsp;การที่เราตื่นนอน แล้วไถมือถือ ส่องโซเชียลฯ เป็นชั่วโมง ก่อนลุกจากเตียงทุกวัน เราอาจรู้สึกสุขและตื่นเต้นกับการไถไปเรื่อยๆ แต่ความสุขแบบนี้เป็นการเดรนพลังงานตั้งต้นวันนั้นของเรา ถ้าเปลี่ยนเป็นเริ่มทำอย่างอื่นที่ไม่ดึงพลังความตั้งใจของเรา เช่น Meditation ออกกำลังกาย เก็บเตียง อาบน้ำ เราอาจมีความสุขกับวันนั้นมากขึ้นก็ได้&nbsp;ถ้าเราสามารถเตรียมความพร้อมให้มีทั้ง Wealth และ Health บวกกับประสบการณ์ ความสามารถที่สั่งสมมา อีกทั้งยังมีแพสชันคุกรุ่นในใจ และจุดประสงค์การใช้ชีวิตต่ออย่างเต็มเปี่ยม เราคงจะไม่ใช่ตัวเราในเวอร์ชันร่างกายที่กำลังแตกดับ แต่เราจะเป็นคนสูงอายุที่มีความสุข แม้เรารู้อยู่เต็มอก ว่าเรามี Expiration Date รออยู่ แต่เราจะไม่เลือกจมกับความทุกข์ ความทรมาน เราจะเลือก Age Gracefully ไปจนถึงวันนั้นสำหรับชินนี่ เราไม่เอาคำว่าแก่ชราเท่ากับความเจ็บปวด และไม่เลือก React กับความเจ็บปวด ไม่ว่าทางใจหรือทางกายด้วยความทุกข์ทรมาน ความเจ็บป่วยหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ความทุกข์ทรมานเป็น Optional ได้ค่ะถ้าเราเตรียมพร้อมรับมือมันอย่างดีอ้างอิง: ดาราช่อง The Documentary : <a href="https://www.youtube.com/watch?v=un6f8olJ16s" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.youtube.com/watch?v=un6f8olJ16s</a><a href="https://news.harvard.edu/gazette/story/2017/04/over-nearly-80-years-harvard-study-has-been-showing-how-to-live-a-healthy-and-happy-life/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://news.harvard.edu/gazette/story/2017/04/over-nearly-80-years-harvard-study-has-been-showing-how-to-live-a-healthy-and-happy-life/</a><a href="https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25910392/" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25910392/</a><a href="https://www.nature.com/articles/nrn3916" rel="noopener noreferrer" target="_blank">https://www.nature.com/articles/nrn3916</a>

การเริ่มปล่อยวางจากความกดดันในการทำคอลเล็กชันโอตกูตูร์ ดันกลายเป็นความรู้สึกใกล้ตัวที่เป็น ‘แกนหลัก’ ของคอลเลกชันทั้งฤดูกาลนี้ โดย Roseberry หยิบแนวคิด l’appel du vide หรือ “เสียงเรียกแห่งความว่างเปล่า” (The Call of the Void) มาใช้อธิบายทั้งความเสี่ยงและความตื่นเต้นของการสร้างสรรค์โดยไม่มีความแน่นอนเป็นเครื่องนำทาง

เมื่อความกดดันตัวเองว่าต้องคิด ‘งาน’ ให้ออก แต่ยิ่งคิดกลับคิดไม่ออก ทำให้ ‘Daniel Roseberry’ ครีเอทีฟไดเรกเตอร์ Schiaparelli ได้ไอเดียจากการปล่อยใจดำดิ่งสู่ห้วงความว่างเปล่าราวกับจมอยู่ใต้ ทะเลจนเกิดเป็น Haute Couture ในชื่อ “เสียงเรียกแห่งความว่างเปล่า” 

เราชวนรู้จักน้อง ‘Mirumi’ หุ่นยนต์ตุ๊กตาห้อยกระเป๋าสัญชาติญี่ปุ่น โดยบริษัทจากโตเกียว Yukai Engineering ที่ทำตุ๊กตาห้อยกระเป๋าสุดคิ้วท์ซึ่งสามารถขยับตัวและขยับใบหน้าไปมาได้เอง 

น้องตาแป๋วมาแล้วค้าบ~ ใจบางไปกับ ‘Mirumi’ ตุ๊กตาหุ่นยนต์ห้อยกระเป๋าขนปุย
สุดคิ้วท์จากญี่ปุ่น ที่สามารถขยับตัวไปมาราวกับมีชีวิต และหันมาอ้อนๆ ตอนเราลูบหัวหรือส่งเสียงคุยกับน้อง

ท่ามกลางรันเวย์ที่เฉลิมฉลองความประณีตของงานโอต์กูตูร์ ซึ่งทุกฝีเข็มล้วนเกิดจากฝีมือของช่างผู้เชี่ยวชาญ CHANEL ยังเลือกยกย่องงานคราฟต์อีกรูปแบบหนึ่ง นั่นคือศิลปะการวาดภาพสีน้ำของ Joël Blanc เพราะเช่นเดียวกับชุดโอต์กูตูร์ ภาพแต่ละชิ้นเกิดจากทักษะที่สั่งสมมาทั้งชีวิต ใช้เวลา ความอดทน และการตัดสินใจในทุกจังหวะของปลายพู่กัน จนกลายเป็นผลงานที่มีเพียงหนึ่งเดียวและไม่อาจทำซ้ำได้

ทำความรู้จัก ‘Joël Blanc’ ศิลปินสีน้ำวัย 80 ปี ผู้ได้รับฉายา ‘จิตรกรข้างสนามกีฬา’ ที่ CHANEL เชิญมาบันทึกโชว์โอต์กูตูร์ ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว 2026 ลงบนกระดาษโดยใช้สีน้ำวาดสดๆ จนกลายเป็นภาพวาดสุดพิเศษที่มีชิ้นเดียวบนโลก

MOVIN’ON

CULTURE

SELF

STYLE

VDO

CONVERSATION

MIRROR50

PR-NEWS

Beauty

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

Author

Shinny Pimlapas

RELATED

HOT TOPICS